Yine daraldı göğsüm, bu kez başka biçimde
Sanki camdan bir melek kırılıyor içimde

Sevgiye muhtaçsa da yanaşmamış hiç aşka
Onun derdi bir garip, onun derdi bir başka…

Bir gece uçtu gitti, tutamadım o yâri
Dermanını bırakıp öyle gideydi bâri…

Yetmiş iki lisanın sırrı geçse elime
Bulamam bu acıyı izaha tek kelime

Melekler naaşını taşıyorken kabire
Şeytanlar kulağıma fısıldadı habire…

“Ne de erken ayrıldı, henüz yirmi yaşında
Gözyaşlarınla güller açtı kabri başında”

“Hüznünden dönsen bile bir kemik bir deriye
Hiçbir dua getirmez gidenleri geriye…”

Bak hele şu melûna, şair kesildi birden
Beni yârin yanına çağırıyor kabirden

Gerçi fıtratım böyle, gerçi kaderim buymuş
Ben şeytanlara değil, şeytanlar bana uymuş…

Peki ya odamdaki ona benzeyen kadın,
Neden konuşmuyorsun, lütfeyle, nedir adın?

Yoksa ki o meleğin ruhu mudur gördüğüm?
Bu yüzden mi görünce oluverdim kördüğüm?

Madem ki o kabirden doğrulacak değilsin
Huriler gül yüzüne secde edip eğilsin

Madem ki sen olmadan aşılmıyor yokuşlar
Ruhumu parçalasın çelik gagalı kuşlar

Oysa sana kavuşmak sevmek kadar kolaydı
Eceli beklemekten başka çarem olaydı…