Bodrum’u aldım karşıma,
Yalnızlığımı izliyorum.
İçimdeki senli hatıraları
Yine kendime anlatıyorum.

Elimde senin fincanında kahve,
Gözlerim denizin mavisinde.
Her yudumda biraz daha sen,
Her susuşumda biraz daha özlem…
Sensizliğe alışmaya çalışırken bile
senin bardağını tutuyorum avuçlarımda,
değdiğin her yeri kavramak ister gibi.
Kahvemden aldığım her yudumu
seni hissetmek ister gibi içiyorum.
Kahvem soğuyor usulca,
sen hâlâ içimin en sıcak yerinde..

Bu kadar senle doluyken,
Yalnız olmayı kabullenemiyorum.
Her dalganın kıyıya vuruşunda
Sanki adını fısıldıyor rüzgâr.
Ben hâlâ senin yokluğunu
Bu kalbe sığdıramıyorum.

Gecenin ışıkları düşüyor denize,
Ben gözlerimi uzaklara dikiyorum.
Belki aynı gökyüzünün altında
Sen de beni düşünüyorsundur diyorum.

Sonra bir dalga daha vuruyor kıyıya,
Biraz senden, biraz benden götürüyor.
Unutmak dedikleri buysa eğer,
Neden her şey seni hatırlatıyor?

Masamda yarım kalmış bir gece,
İçimde tamamlanmamış bir biz…
Bodrum bütün güzelliğiyle karşımda,
Ama sen yoksan
Bir yanı hep eksik deniz.

Ve ben,
Seni unutmaya değil,
Sensizliğe alışmaya çalışıyorum.
Bodrum’u aldım karşıma,
Bu gece yine
Sana doğru susuyorum.

İlknur