Emeğinize ve kaleminize sağlık güzel bir çalışma kutlarım emeğinizi Selamlar sevgiler gönderdim

Bu metin susuzluğun toprağın görünür çatlağı ile insanın gizlenen iç kuraklığını yan yana koyarak derin bir karşılaştırma kuruyor
Doğanın açıkça sergilediği ihtiyaç insanın çoğu zaman fark etmediği sessiz eksiklikle çarpışıyor ve hayatın ritmi içinde gizli kalan o kuruma hali ustaca gözler önüne seriliyor

Toprak yağmurla hemen canlanırken insanın aradığı şey geldiğinde bile içindeki kuraklığın bitmeyebileceği gerçeği okuyucuyu düşündürüyor
Sevilme anlaşılma eski bir yere ya da yalnızca huzura duyulan görünmez hasretler susuzluğun ikinci yüzünü oluşturuyor ve bu yüz daha karmaşık daha ölçülemez kalıyor

Beklemenin vazgeçmemekle eş tutulması umudun kırgınlık içinde bile ayakta kalması insanın doğasına dair dokunaklı bir tespit ortaya koyuyor
Bazı susuzlukların suyla geçmeyeceği bazı yaraların zamanla kapanmayacağı ve bazı bekleyişlerin yaşamın parçası haline geldiği gerçeği metni daha da ağırlaştırıyor

Yağmurun her toprağa düşmediği gibi her insanın da mucizesinin gelmeyebileceği acı gerçeği kaderin cimriliğini hatırlatıyor
Kuruyacağını bile bile beklemek kırılacağını bile bile bağlanmak ve gökyüzüne bakmayı sürdürmek insanın özünü oluşturan cesaret olarak yüceltiliyor

Sonuçta toprağın çatlaklarında yağmur hikâyesi insanın içinde ise kavuşamadığı şeylerin izi bulunduğu için iki susuzluk aslında aynı beklentiyle birleşiyor
Biri gökyüzüne diğeri hayata bakarak içindeki kuraklığı bitirecek yağmuru bekliyor ve bu ortak arayış metni unutulmaz kılıyor.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏

Yüreğinize, emeğinize, kaleminize sağlık değerli Kalem.

Candan tebrik ederim.

Arınma ve Yenilenme: Şiir, yaşanmış kırgınlıkların, tutmayan sevdaların ve eski yaraların geride bırakılma isteği üzerine kuruludur. İnsan ruhunun özüne, o "en saf gülüşüne" dönme çabası ana temayı oluşturur.

Umut ve Var Var Oluş İradesi: Şiirdeki kırgın ton, yerini kademeli olarak doğanın tazeliğine ve "yeni bir ben" olma arzusuna bırakır. Düşerken bile hayata yeniden adını yazma kararlılığı vardır.

“Eski yaralarımı birer kuru yaprak gibi savursam ardımda” dizeleri, geçmişin yüklerinden kurtulma isteğini güzel anlatıyor Mehmet kardeşim. “Yeni bir ten, yeni bir gök, yeni bir ben olsam” sözü ise şiirin yeniden doğma umudunu taşıyor. Kırgınlıklarını geride bırakıp hayata adını yeniden yazmak isteyen içten bir şiir olmuş. içimizi titreten tınısı bir başkaydı şiirin, Kutluyorum kardeşim, kalbi selamlarımla.