0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
41
Okunma
Kalan Gölge
Bir gece
ışık kendini unuttu.
Pencereler kapandı,
duvarlar içeri doğru büyüdü.
Ve geçmiş,
adı olmayan bir nehre
karıştı.
Sen gittin mi,
yoksa ben mi
senden önce kayboldum,
bilmiyorum.
Her öfken
içimde başka bir lambayı söndürdü.
Ben sustukça
gölgen uzadı,
ben küçüldükçe
gece derinleşti.
Bir zamanlar
aynı gökyüzüne bakan iki şeydik.
Şimdi biri gökyüzünü sildi,
diğeri
karanlıkta hâlâ
bir yıldız arıyor.
Bazı şeyler bitmez.
Sadece
ışığını kaybeder.
Ve insan,
en çok da
kimsenin fark etmediği
yerinden kırılır.
Ben orada kaldım.
Sen çoktan
başka bir mevsime geçtin.
Bizden geriye
ne bir ses,
ne bir iz…
Sadece
gecenin içinde
yavaşça sönen
bir gölge kaldı.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
