Ne kadar inanmışım sana…
İnsan bazen
kendi kalbine bile yabancılaşıyor.
Ben seni sevmemişim yalnızca,
sana inanmışım.
Sözlerini su sanıp içmişim,
meğer avucumda
zehir büyütmüşüm.

Her “seviyorum” deyişinde
biraz daha eksilmişim kendimden.
Sen konuşmuşsun,
ben içimde bir ömür kurmuşum.
Sen susmuşsun,
ben o sessizliğe bile
anlam yüklemişim.

Meğer bazı insanlar
sevmezmiş…
Sadece kendilerine ayrılmış
bir kalp isterlermiş.
Ben ise
bütün sevdayı sana teslim etmişim.

Senin adın geçince
gözlerimin içinde bahar açardı.
Şimdi aynı gözler
geceleri birbirine yaslanıp
sessizce kanıyor.

Dişlerimi sıkarak
tutuyorum gözyaşlarımı.
Çünkü bazı acılar
ağlayınca hafiflemez;
insanın içine çöker,
orada taş kesilir.

Kalbimi kırdın.
Öyle bir kırdın ki
parçalarını yerden toplarken
ellerim değil,
geçmişim kanadı.

Yine de ah etmedim.
Çünkü seni incitmek için
sevmedim ben.
Bir gün seni
kendi vicdanının karşısında
tek başına bırakacak kadar
bile olsa
beddua etmedim.

Sana yazdığım onca söz,
gecelerden kopardığım onca cümle,
kalbimin sana açtığı
o koca kapı…
Bir çırpıda kapattın.
Ben içimde
bir yangının enkazında
adını ararken,
sen başka bir gökyüzünün altında
hiçbir şey olmamış gibi yaşadın.

Şimdi dinle…
Bu saatten sonra
paketimdeki son sigara olsan
yakmam seni.
Yağmur olsan
kurumuş çölüme,
susuzluğumu sana vermem.
Mutluluk olsan
yüzüme konan bir ışık gibi,
gözlerimi kapatırım.

Sevda olsan
yüreğimin kapısında. seni tanımam.
Ecel olsan. kapımı çalma.
Çünkü ben
senden gelen her şeyi
bir zamanlar mucize sandım.
Şimdi biliyorum:
Bazı mucizeler insanı yaşatmaz,
sadece ne kadar
ölmeye yaklaştığını öğretir.

Ben seni çok bekledim.
Öyle çok bekledim ki
beklemek bile
senden daha sadık çıktı bana.

Bu saatten sonra
ölsem,
elinde bir tas suyla
başucumda dursan
susuzluğumu bile
sana emanet etmem.
Hakkım helaldir.
Çünkü ben
senden intikam alacak kadar
seni sevmiyorum artık.

Ama sevgim…Sevgim haramdır.
Ve bil ki
bazı kapılar kapanmaz;
içeriden yakılır.
Ben de seni öyle bıraktım.

Küllerin
hangi rüzgâra savrulursa savrulsun.
Yolun açık olsun
bütün sevdalara.

Sev…
Ama bir gün
benim gibi birini bulursan
sakın benim yaptığımı yapma.
Onu seviyorsan yarım bırakma.
Çünkü insan
her terk edileni unutmaz;
bazılarını
ömrünün geri kalanında
içinde gömer.