Eyvallahım olmaz fani bir kula,
Ben gönlümü Hakk’a verdim bir kere.
Dünya döner, devran döner usulca,
Kaderimi yazan Allah’tır yine.

Ne kulun sözüne bağlarım gönül,
Ne dünya malına ederim meyil.
Bugün dost görünen yarın olur el,
Ben Hakk’a güvenirim, gerisi değil.

Düştüm de kalktım ben, yolumdan dönmedim,
Yandım da küllenip yeniden söndüm.
Kime el açtıysam elim boş döndü,
Hakk’ın kapısından boş dönmedim.

Gönlümü kırana kin tutmam artık,
Her yarayı sabır ile sararım.
Beni yaralayanı Hakk’a bırakıp,
Kendi yolumda sessiz yürürüm.

Ey dünya, sen bir gölgesin nihayet,
Bugün varsın, yarın senden eser yok.
Kuldan beklenmezmiş sonsuz sadakat,
Hakk’a güvenenin yüreğinde korku yok.

Eyvallahım olmaz fani bir kula,
Başımı eğmem ben boş söz uğruna.
Bir canım var benim, onu da Hakk’a,
Teslim ettim kaderimi Yaradan’a.

Eyvallah…
Kuldan gelene değil, Hakk’tan gelene.
Eyvallah…
Yazılan kadere, çizilen yola.
Eyvallah…
Gönlümde yalnız Yaradan’a.