Gönüller âmâdır, duygular üryan,
Gerçek aşka hasret gözler pür-yasta.
Şimdi seçilmiyor erkekle bayan,
Sevgiler yapmacık, nazlar pür-yasta.

Ekmek ile suyun tadı kalmadı,
Sevginin, saygının adı kalmadı.
Bir tek fare tutan kedi kalmadı,
Tavuk kümesinde kazlar pür-yasta.

Bir zaman ki zulüm altın çağında,
Firavun tahtında, şeytan sağında.
Kuzgunlar ötüyor gülün bağında,
Duyulmaz feryatlar, sözler pür-yasta.

Makamlar insanı adam etmiyor,
Nefsin arzuları asla bitmiyor.
Yangın yüreklerde duman tütmüyor,
Kül olup savrulan tozlar pür-yasta.

Dilekçeler Hakk’a ulaşmaz gayrı,
Gül tutana koku bulaşmaz gayrı.
Arı çiçek çiçek dolaşmaz gayrı,
Şekerler bozuldu, tuzlar pür-yasta.

Vefa yüz çevirdi özden tarafa,
Safa gelmez oldu bizden tarafa.
Mevsimler döndükçe güzden tarafa,
Allar boyun büker, yazlar pür-yasta.

Oğlanı kaybettik, kızı kaybettik,
Yokuşlarda kaldık, düzü kaybettik.
"Sen, ben" diye diye bizi kaybettik,
Çoklar kabristanda, azlar pür-yasta.

Kendi tutar garip olan yasını,
Çıkarmıyor gücü yeten sesini.
Su temizlemiyor günah pasını,
Gönül Dağı puslu, özler pür-yasta.

Söyleme Nûrfânî, yeter bu keder!
Elbette yaşanan her nefes kader.
Bir nefes ziyandır, bir ömür heder,
Ardında garipçe bizler pür-yasta.

Nuriye Akyol
9/8/2026

DEĞERLİ KALEMDEN İNCİLER:

Koskoca ömürler boş geçer anca,
Bir akım görenler atlar sazanca,
Türküler söylenmez artık ozanca,
Poptan, cazdan yılmış, sazlar pür-yasta.
(Hüznün Şairi - Ergül Nalbant)

Görsel alıntıdır.