Geçip karşısına bizar kaldılar,
Herkesi sıraya dizer pirimiz..
Derslerini alıp nazar kıldılar,
Bütün planları bozar pirimiz.

Feraset ehlidir, kalbiyle bakar;
"Pehlivanım" deme, sözüyle yıkar.
Hasbihal etmeyi aklından çıkar,
Bizi şiir diye yazar pirimiz.

Saygıyı, sevgiyi elbet hak eder,
Nifak duygusunu hepten yok eder.
Hangi kalp yaralı, kimde var keder;
Aklından geçeni sezer pirimiz.

Kalbi kimsesize İrem bağıdır,
Garibin, yoksulun yüce dağıdır.
Şair; gönüldaşlık gönül bağıdır,
Bizi evlat gibi süzer pirimiz.

Yeri geldiğinde çekilip susma,
Büyük konuşurken sözünü kesme.
Uyarı alınca darılıp küsme;
Bazı sever, bazı kızar pirimiz.

Ömrü uzun olsun, huzur yoldaşı,
İstemem üzülüp çatılsın kaşı.
Vermesin inşallah Hak gönül kışı;
Seni üzen bizi üzer pirimiz.

Nûrfânî’yim dardı dünyada yerim
"Aranızda olmak çok güzel" derim.
Ben ki bu grupta en zayıf erim;
Gönülden gönüle sızar pirimiz.

Nuriye Akyol.
17/8/2026