Birinci Bölüm: Buluşma

Bir sofrada buluştuk biz, ey yârenler,
Gönül sofrasında dostluk sürenler.
Gözler göze değdi, yüzler güldü nur,
Sevgi dolu bakışlar, sıcacık bir huzur.

İkinci Bölüm: Paylaşım

Lokma lokma böldük ekmeğimizi,
Paylaştık sevinçle yemeğimizi.
Senin tabağından, benim elimden,
Kardeşçe paylaştık bu bereketli sofradan.

Ne varsa önümüzde, hepsi ortaktı,
Gönüller tok oldu, ruhlar şad oldu.
Bir lokma sen aldın, bir lokma ben,
Dostluk böyle kurulur, böyle yaşanır işte.

Üçüncü Bölüm: Doyum

Tabaklar boşaldı, karınlar doydu,
Ama gönüller daha da doldu.
Sofranın bereketi, sadece yemek değil,
Bu birliktelik, bu gülüşler, bu anlar ebedi.

Dördüncü Bölüm: Ayrılık

Yemek bitti, kalktık yerlerimizden,
Ama kaldı izler gönüllerimizden.
Bu sofra unutulmaz, bu an silinmez,
Bir gün yine buluşuruz, yine güleriz.

Son Söz

Ey sofra başında buluşan canlar,
Bilin ki en büyük zenginlik budur:
Bir lokma ekmek, bir yudum su,
Ve sevdiklerinle paylaşmak her şeyi.

Sofra dağılır, insanlar gider,
Ama kalır yüreklerde o güzel anılar.
İşte bu yüzden kutsaldır sofra,
İşte bu yüzden destanlaşır bu buluşma.