Bu naz iyi gelmez, diyorum sana.
Baharda sel olur, can usandırır.
Garibin sözünü atma yabana.
Gün yakar, kavurur, ten usandırır.


DADAŞIM
USANDIRIR

Göklerin ve yerin kime ait olduğunu bilen insanın sözü yabana atılmaz mümin olan canını Allaha bağışlamaktan usanmaz canını Allaha bağışlamayan insanın sözü ise insanı yakar kavurur tez usandırır




Bu yürek istese sensiz ağlarmış.
Arada ateşle gönül dağlarmış.
Hasrete üzülüp kara bağlarmış.
Bu sessiz gitmeler, zan usandırır.

DADAŞIM
USANDIRIR

İnsanın yüreği onun dünyası ve kâbesidir
Gönül kabesine put dikip ateşle dağlama
Dünyanı yıldızlarla süsle alimler yıldızdır
Güzel söz ve güzel ahlâk mümin süsüdür



Bir hayli zamandır sebat beklerim.
Bazen zayi olur tüm emeklerim.
Aklıma geldikçe titrer dizlerim.
Saniye ve zaman, gün usandırır.

DADAŞIM
USANDIRIR

Gerçek müminin aklına ne zaman Cenabı Hakkın ismi gelecek olsa dizleri titrer her usandığında onu hatırla onu düşün aşk bu




Arzuhali duymaz sağır olanlar.
Kabuğu doldurmaz bütün hesaplar.
Gönül hüzünlenir, diner arzular.
Anılarda kalan dün usandırır.

DADAŞIM
USANDIRIR

Öldüğümüz zaman kemik ve toprak oluruz
Gönülde hüzün varsa mükâfata kavuşuruz
Bir yarimiz var ona hesap veririz
Öleceğiz diriltileceğiz fani bir göçebeyiz



Gönül bir yol alır istikamete.
Sevgiden katlanır her bir zahmete.
Nicedir hasrettir dostla sohbete.
Çakıllı, dikenli yön usandırır.

DADAŞIM
USANDIRIR

Kim aşağılık iş yaparsa aşağılık olarak dirilir sen sevgi ve dostluktan yana ol ki gönül istikametli bir yol alsın dostların yoluna sevgi ile girilir dosta ulaşmak için yürüdüğü yol gerçek dostları usandırmaz