​Sizin kocaman dediğiniz bu dünya,
Benim küçücük içime sığmıyor...
Pencere camına düşen her damla,
Anamın okşayan eli olmuyor.

​Parkta koşan çocukları izlerim,
"Baba" diye sarılanlara özenirim.
Gizli gizli gözyaşımı silerim,
Kimse görmesin diye susar dururum.

​Akşam olur, lambalar bir bir yanar,
Herkesin gittiği bir yuvası var.
Benimse koynumda soğuk rüzgârlar,
Düşlerime bile yalnız girerim.

​Eski bir fotoğrafa sarılır yatarım,
Kokunu arar, hayallere dalarım.
Bir gün kapı çalınır mı diye bakar,
Geceyi ümitle sabaha katarım.


​Sitem etmem kaderime, sitemim yok kimseye,
Muhtaç kaldım şu dünyada bir tek tatlı hisseye.
Karanlıklar üzerime çökerken gece gece,
Yüreğimi ısıtacak bir tebessüm beklerim.

​Hayaloğlu der ki; incitmeyin sakın,
Yetimlerin gönlüne merhametle bakın.
Onların duası Arş’a çok yakın,
Bir yetim gülse, bin cennet olur bilesin...

​Recep Hayal / Hayaloğlu