0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
23
Okunma
Niye böyle olduk, ne oldu bize?
Eskiden eller el üstünde tutulurdu.
Şimdi bir yabancı düştü aramıza,
Akraba akrabaya yük sayılır oldu.
Aynı kaptan yemek yediğimiz günler,
Gönülden gönüle giden o diller...
Sustu muhabbetler, soğudu eller,
Kardeş kardeşin kapısını çalamaz oldu.
Büyüttü evladını, yemedi yedirdi,
Saçını saçına süpürge etti, bitirdi.
Şimdi bir köşede boynunu büktü;
Ana-baba, oğul evinde yer bulamaz oldu.
Evler büyüdü de gönüller küçüldü,
Binalar yükseldi, insanlık süzüldü.
Sıla-i rahim denen o bağ söküldü,
Eski samimiyetler bir hayal oldu.
Hayaloğlu der ki; dünya fani bir han,
Ne mal kalır sana, ne şan ne de şöhret olan.
Rabbim ıslah eylesin kalpleri her an,
Gönül kapılarına kilit vurulur oldu...
Recep Hayal / Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
