kim bu bağıranlar
yazgısı değişen kırmızıda
birdenbire bulutlanır göğün yüzü..

düşen damlalarda açılır toprağın kokusu
sancılar avuttuğum düş kovuğuna..

koşar giderim ufku tozan kıyısına akşamın
yüzümde bir ömür sararan merhamet
bakıp desenine üşürüm güz yanığı dağların..

bin çeşit üzünç sökün eden tenimize
akla ziyan özgürlükler şerden yana döküldükçe.

tutsam inanarak hangi kolu
yıllarca yürütür bir günlük yolu..

sevinç diye keder süzer dünyada çoğalan azım
kalmadı ateşi suda yoğuran gençliğe nazım..

çağlardan çağlara ezgiler fısıldar
bir eşik gözlerimizde her söylence
esriyip yine derine akmakta rüzgâr
burkulup kendine soyunur öylece..

sığındıkça nefesin sığdığı yere
kül yangını evlerde ölü doğar çocuklar
ölü bakar, ölü konuşurlar..

envai masalda korkulu suskular gezen
bağırtılar, kesif sağanaklarda
duyulmayan bağırtılar
ah! elin kırılsın, hayata
kavuşturmayan düzen.

Nilüfer Açılan Yıldız