Ve ben,
Kendi evinin ışığının
Karanlığında oturmayı da bilirim
Temmuz ayının sıcağın da
Üşüdüm diye bir yan da soba yanarken
İçi yana yana dondum diye
Battaniyeye sarılmayı da
İyi bilirim
Sessizliğimin çığlığını duyarım
İşte o karanlıklarda
Duvarlara her dalışımda
Her susuşum da
Kendi sesine yabancılaşan
Çaresizliği de
İyi bilirim
Bir pencere kenarında
Yarınlardan bir şey beklemeden
Ömür tüketmeyi de
İyi bilirim
Biri görmesin diye
Gözleri yaşlı iken
O pencereden kaçmayı da
İyi bilirim
Dışarıda gökkuşağı renginden
Bir hayat akarken herkese
Yarınlarımı kaybediyorum diye
Çığlık atarak yanarken
İçeride buz tutmayı da
İyi bilirim
Aldatılmayı, kandırılmayı
Hazmedemeyip te
Gözlerde biriken
Yaşları akıtamayanların
Gülüşlerindeki yıkılmışlığı da bilirim.
Elbette bilirim ki
Çok şey gizlidir o suskun bakışlarım da.
Çok fırtına kopar
O sakin sanılan yüreğimde
Kendi yangınında kül olup
Yok olmayı da iyi bilirim.....