Artık gecelerimde kaybolmadan
Evin yolunu tutuyorum
Kendime geldiğim
Yeter diyorum bu günlerde
Hâlimi hatırımı soruyorum
Girişteki her aynaya baktığımda
Selamlayıp suretimle
Sohbete dalıyorum
Kendimi sevmeye başladım
Hele o dört duvar arasında
Yeşil gözlerimden öpüyorum
Bir kere daha yaşamam için
İhmal ettiğim mutluklarımdan
Diz çökerek özürler diliyorum
Uzun zamandır yanlızlığımla
Koyu sohbetlere dalıyorum
Dahası da gece yarılarına kadar
Günaydın ben
Günaydın dört duvar
Günaydın gökyüzüm
Günaydın beni duyanlar
Hayata yeniden başlıyorum
İç çatışmalarıma bulaşmadan
Fikirler alıyorum aklımdan
İyi geliyor artık kendime
Hele çokca da yüreğimle
Söylersem kendime söylüyorum
Dedikodu yok gıybet yok
Kul hakkı yok
Sadeleştiriyorum herşeyimi
Yormuyorum kimseyi
Bazen eski düşlerimden
Hayalimdeki sevgiliden
Birşeyler karalıyorum kağıtlara
Bir kaç şiir okuyorum
Hikayelerden uzak durup
Dünün hiç bir yerinde kalmadan
Gün ne getirirse getirsin
Şükür edip yaşıyorum kendimle
Önüme sorunları koymadan
Yarınlarımı gülerek bölüşüyorum
Artık inanmıyorum seslere
Herşey olacağına varıyormuş
Deyip mutlu sona doğru
Koşuyorum yarınlarımla
Bazen beyaz güvercin gibi
Havalanıyorum gökyüzüne
İyi ki varsın gökyüzüm diyorum
Ben senden gitsem bile
Yine sen benimlesin diyorum...