3
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
74
Okunma

Medet sâki, kadehim bal kâsesine döndü,
Senden gayrı acımı bilmem kim dindirecek?
Bir insafsız sevgili yolunda rûhum söndü,
Kim kaldı artık beni kabrime indirecek.
Fırtınalar içinde çok dalga bordaladım,
Şafaklara sığındım denizi ortalayıp.
Kaç limanda yaş döken âşinalara kandım,
Yandım, bazan çok yandım geçmişi hatırlayıp.
Uzandığım dalların acı çıktı yemişi,
Tat almadım hayatın sevdâ masallarından.
Bir kurumuş dal gibi kırdım da tüm geçmişi,
Kapattım yüreğimi paslı mazgallarından...
Senden umdum bir neşe, sende aradım rağbet,
Boşa çıktı düşüncem, bulamadım gönüldaş.
Boşluk boşluk içinde, gördüklerimde hayret,
Baktım her yol kesilmiş, mahşere kalmış yoldaş...
04.02.2012 (Arşiv)
Fatih-İST.
Enver Özçağlayan[ /kali
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.