RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

Hiciv ve Toplum Aynası Salonu

Bugün salonumuzda Sayın Enver Özçağlayan'ın Dediklerim–Diyeceklerim adlı şiiri okunuyor.

Kalburabastî Efendi bugün salona elinde eski bir megafon ve çatlamış bir ayna ile girdi. Megafonu masaya bıraktı, aynayı salona doğru çevirip gülümsedi.

— Evlatlar... Hiciv, bağırmak değildir; aynayı doğru yere tutmaktır. Aynaya kızanın suçu aynada değil, kendi yüzündedir!

Salon alkış ve tebessümlerle canlandı.

Dadaloğlu Köşesi'nden Koca İbrahim, Şair, lafı dolandırmadan söylemiş; ok gibi atmış, dedi. Âşık Feymani Köşesi'nden Sultan Bacı, Hiciv, öfkeyle değil zekâyla yazılır; bu şiirde ikisinin dengesi var, diye ekledi. Ozan Avanoğlu Köşesi'nden Topal Bekir, Ben de pazara çıktım, fiyatları görünce domates değil, ben kızardım, deyince salonda kahkahalar yükseldi. Âşık Kul Halil Köşesi'nden Kezban Teyze, Toplumun yarasını söylemek kolay, söylerken ölçüyü korumak zordur, dedi. Âşık Medeni Karataş Köşesi'nden Deli Osman ise, Son dörtlük, şiirin mührü olmuş; şair söyleyeceklerinin bitmediğini hissettiriyor, diyerek alkış aldı.

Kalburabastî Efendi megafonu eline aldı ama konuşmadan yerine bıraktı.

— Bazen en yüksek ses, sakin söylenen hakikattir, dedi.

Enver Özçağlayan, taşlama geleneğini günümüz meseleleriyle buluşturan başarılı bir şiir ortaya koymuş. Toplumsal eleştirisini mizah ve ironiyle harmanlayarak okuyucuya ulaştırıyor. Özellikle Bil ki dost acı söyler anlayışını merkeze alan son dörtlük, şiirin ana fikrini güçlü biçimde özetliyor. Şiirin dili akıcı, kafiyesi sağlam ve halk şiiri geleneğinin hiciv damarını günümüzde yaşatabilecek nitelikte. Toplumsal eleştiri içeren şiirlerde farklı okuyucular aynı dizeleri farklı şekillerde yorumlayabilir; ancak eserin edebî gücü, düşündürmeyi ve tartışma zemini oluşturmayı başarmasında yatıyor.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal