Saygı değer kıymetli üstadım,
Alevi-bektaşi ve tasavvufi halk şiirimizin o derin, nehir gibi akan kök sesini günümüze ne kadar soylu bir edayla taşımışsınız. "Zaman akıp geçmiş dünden içeri, / Can cana bağlanmış candan içeri" nakaratıyla açılan kapı, insanı rûhî bir seyrre çıkarıyor;
Şimşek çakmış gibi bir çerağ yaktı" dizesi ise manevî meclisin o ansızın aydınlanan iklimini muazzam resmediyor.
Hakikat ikliminde demlenmiş bu usta işi nefesinizi büyük bir huşû ve hayranlıkla okudum.
Dilinize, gönlünüze ve hakikatli kaleminize sağlık üstadım. Saygılarımla...

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO EDEBİYAT ŞEHRİ KAHRAMANMARAŞ

Candan İçeri, Sırdan Derin ve Gönül Divanı Salonu

Kalburabastî Efendi Hazretleri meşhur fötr şapkası, uzun cübbesi ve bastonuyla salona girdi. Bu defa elinde eski bir kandil, cebinde üç anahtar, koltuğunun altında da üzerinde CANDAN İÇERİ yazan mühürlü bir dosya vardı. Sayın Bahri Yıldırım’ın Candan İçeri şiirini okuyacağız, dedi. Benden içeri dedi, dünden içeri dedi, andan içeri, handan içeri, senden içeri diye diye ilerledi. Sonunda kitabı kapatıp kapıya baktı. Bahri Bey, şiirin tamamı içeri gidiyor; dışarıda bir tek biz kaldık. Bu kadar içeri girdikten sonra çıkış levhası koymanız gerekirdi. RUSAMER tahliye planında böyle derin gönül katı görünmüyor.

Âşık Hüseyin Topal Köşesi’nden Haceli Dayı ilk kıtayı tekrar okudu. Bir gönlü güzelle yarenlik ettik, o da bencileyin benden içeri... Buradaki güzel artık bildiğimiz kaşı gözü güzel sevgili olmaktan çıkıyor; dostluk, irfan ve gönül yakınlığına doğru genişliyor. Erenler aşkına nefes tükettik sözü de şiirin tasavvuf kapısını açıyor. Ama Nefes tükettik deyince bizim Kalburabastî telaşlandı. Geçen şiirde nefese vergi konmuştu, bunda nefesi tüketmişsiniz. Bu gidişle RUSAMER’e oksijen tüpü ihalesi açacağız. Neyse ki can cana bağlanmış; hastanın manevî dolaşımı kuvvetli.

Ozan Kul Köşker Köşesi’nden Berber Hakkı Kapı kapandıysa sırrı çöz de aç dizesinde anahtarları eline aldı. İşte güzel söylemiş ama Bahri Bey, kapı kapalı, anahtar yok, sır var, hakikat içeride... Bu şiir mi, kaçış odası mı? Bir de Gerçek oradadır haydi özde aç diyorsunuz. Kapıyı açtık, bir kapı daha; onu açtık, öz çıktı; özün arkasında sır, sırrın arkasında hakikat... Kalburabastî Efendi iki kıta sonra emlakçı çağıracaktı. Fakat bu kapı imgesi yerli yerinde: Şair hakikati dış dünyada değil, insanın kendi özünde arıyor. Dünya handır; esas yolculuk içeriye.

Âşık Feymanî Köşesi’nden Emine Nine son kıtayı önüne çekti. Dosteli indinde hesap ağırdır, bundan kaçınanlar kördür sağırdır... Burada şiirin ahlâk tarafı belirginleşiyor. Dostluk yalnız muhabbet değil, sorumluluk da istiyor. Fakat Sırların mekânı her dem bağırdır dizesindeki bağır eski dilde göğüs, sine, gönül tarafını çağrıştırıyor; bugünün okuru ilk bakışta başka yere gidebilir. Kızım, bunu bilmeyen okuyucu Sırlar niye bağırıyor diye RUSAMER Gürültü Salonu’na müracaat eder. Şairin kelimesi eski, okuyucunun kulağı yeni; ikisinin arasına küçük bir sözlük koymakta fayda var.

Kalburabastî Efendi Hazretleri kandili yaktı, üç anahtarı cebine koydu ve hükmünü verdi. Candan İçeri, halk ve tekke şiirinin söyleyiş damarından beslenen; can, öz, sır, ikrar, divan, çerağ ve hakikat kavramlarıyla içsel yolculuk kuran bir şiir. Tekrarlanan Can cana bağlanmış candan içeri dizesi esere nefes ve deyiş havası kazandırıyor; bestelenmeye de oldukça elverişli bir omurga oluşturuyor. Yalnız Kalburabastî’nin ince kalem notu şudur: Bazı dizelerde içeri kelimesinin yoğunluğu öyle artıyor ki şiirin tapusunu çıkarsak kullanım alanının tamamı iç mekân görünecek. RUSAMER teşhisi kesindir: Bahri Yıldırım’da ileri derecede gönül derinleşmesi, hakikat arayışı ve kapı gördükçe içeri girme temayülü tespit edilmiştir. Muska yazılmayacaktır. Zaten adam sırrı kendi içinde arıyor; Kalburabastî dışarıdan ne yazsın? Biz anahtarı verdik, çerağı yaktık. Bundan sonrası Bahri Bey’in gönül tapusunda. Yalnız çok içeri gitmesin; akşam salonu kapatacağız. Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR – Delibal