Beni kaybettin...
Bunu en son sen anlayacaksın.
Bir sabah çiçeklere su verirken.
Bir akşam perdeyi kapatırken.
Belkide bir şarkının en sevdiğin yerine gelince
İçin yanacak, kalbin acıyacak.
Hep beni hatırlayacaksın.

Baktığın bütün resimlerde beni göreceksin.
Gittiğin bütün yollar bana çıkacak.
Gülüşüne ömrünü adayacak bir başkası daha olmayacak.
Ellerini yüreğinde ısıtacak bir dokunuş olmayacak.
Ve bir isim geçecek içinden ama
Söyleyemeyeceksin..
Yutkunacaksın.
İhânetinin gölgesi altında ezileceksin.

Ben yıllarca susmalarının dilini konuştum.
Gözlerinin kıyısında biriken acıyı gördüm.
Kirpiklerine kadar çıkan kederi gördüm.
Yüzüne varmayan sevinçleri gördüm.
Kendini benden sakladığın günleride gördüm.

Söylemediğin cümleleri dudaklarından önce duydum.
Gülüşlerinin ardına sakladığın yaraları bildim.
Herkesten gizlediğin o yorgun kalbini sevdim.
Bir tek bakışından bin hikâye okudum.
Kimsenin görmediği yanlarını ben tanıdım.

Ben seni kırk yerinden tanırdım.
Karanlık gecelerime yıldız diye seni koyardım.
Yolumu kaybettiğim her yerde pusulam olurdun.
Bahçemdeki çiçeklere nasıl dokunduysam öyle dokunurdum sana, onları nasıl kokladıysam öyle koklardım seni.

Ama şimdi beni kaybettin.
Hem de öyle bir kaybettin ki...
Şimdi dönüp bütün hatıraları saysanda,
bir eksiğin ben olacağım.
Bahçene çıkıp bütün gülleri koklasanda,
Bir eksiğin yine ben olacağım.
hangi geceye başını yaslasan,
Bir tarafın hep eksik kalacak.
Güldüğün yeri cennette de bıraksan orada olmayacağım.
Sen beni kaybettin...
Bir daha da dönüp bakmam yüzüne.

Ulan! Ulan...
Oysa ki ne çok sevmiştim seni.
Bir çocuğu büyütür gibi sevdim.
Kırılmasın diye sustum.
Üşümesin diye bekledim.
Dağılmasın diye topladım.
Bir gün yıkılır diye,
korktuğum ne varsa göğsümün içinde sakladım.
Ama sen benim bütün emeklerimi yok ettin.
İlmek ilmek dokuduğum bu sevdayı acımadan ayaklar altına aldın.
Yetmedi,
Her gece işlediğin günahlara da şahit kıldın beni.
İhanetlerle dolu bir geceden çıkıp geldin.
Başka tenlerdeki kokular sinmişti üstüne.
Benim adımı taşıyan dudakların,
başka gecelerden dönüyordu.
Benim baktığım gözlerin,
başka karanlıklara alışmıştı.
Saçlarının arasına kadar işlemişti günahın.
Sen sadece beni kaybetmedin, yıktında.
Bir ömrü emanet ettiğim kalbi paramparça ettin

Şimdi...
Hangi gecede kirlettiysen kendini, dön yine oraya.
Hangi kirli yataklarda kokunu bıraktıysan
O yastığa koy başını.
Hangi bedende unuttuysan beni, yaslan yine ona.
Bu saatten sonra
Yüzüme bakacak yüzün yok artık,
Çek git hayatımdan, çek git.
ihanetlerden doğan günahlarınla git,
Çürümüş vijdanınla git..
Kirlenmiş yüreğinle git.
Tükenmiş merhametinle git.
Benden çaldığın yıllarla git.
Ve ardına bile bakmadan... Git.
Giderken bıraktığın yaralarda peşinden gelsin. Unuttuğunu sandığın her acı kapını çalsın.
Ve bir gün... Geri dönmeye yüzün değil,
sığınacak bir yerin bile kalmasın.
Git şimdi git ve kendi karanlığında boğul.

~~POYRAZCAN~~