Çek günahkâr ellerini sevdamdan.
Bu aşk, adını bilmeden kirlenen bir yatak değil.
Gözlerinin arkasında sakladığın o lanetli bakışlar
Kalbime bulaştı, kirletme daha fazla ruhumu..

Sen ki !
Beni en temiz yerimden vurdun,
Beni çaresizlikler içinde koydun.
Gözlerimin değdiği her yerde sen varken,
Şimdi sadece bir boşluğa bakar gibiyim.
Beni senden değil,
Kendimden utandırdın.
Bunun hesabını
Ne zamanla, nede af dilemekle silemezsin....

Ey vefasız yar!
Sana hakkımı helal etmiyorum.
Ne gözümden düşen uykuyu,
Ne içimden sökülen güveni,
Ne de bir ömür sanıp
Avucumda dağılan hayali.
Hiç birini ama hiçbirini helal etmiyorum.
Varsın canın sağolsun derdim amma...
İçimde öyle yaralar açtın ki
İçim bile içimi kabul etmez oldu artık.
Çek artık günahkar ellerini sevdamdan.

Dilerim ki gittiğin her yerde
Huzurun eksik olsun, yüzün gülmesin,
Sana iyi gelen her şey
Bir yerinden acıtsın canını.
Mutluluğun hep yarım olsun,
Tam sandığın her şey
Avucunda dağılsın,
tıpkı benim kalbim gibi.

Ben ki ağlayarak büyüttüm acılarımı.
Sen gülerek küçülttün vicdanını....
Adımı bir daha asla anma.
Ben senin günahına ortak olmadım,
Ama bedelini bana ödettin.

Ve son sözüm şudur:
Ben hakkımı sana helal etmiyorum.
O hak, ömrünün en mutlu gecesinde
Kapını çalsın, içini yaksın.
Nefesini vereceğin son gece, o gece olsun.

Olsun ki…
Sadece toprak seni saklasın
Hesap günü geldiğinde adın
İhânetle çağrılsın.
Kurtuluşun olarak beklediğin her şey
mahşerde senden yüz çevirsin.
Ateş bile seni yakarken utansın.
Çünkü sen ateşin bile evini yıktın.

..POYRAZCAN..