Seni böyle seversem...
Bir yabancı olup çıkarım kendime.
Kırılır elmacık kemiğim;
gülemem eskisi gibi.

Badem şekeri seven çocuklar gibi olurum.
Adını duyunca,
içimde bayram yerleri kurulur.

Seni böyle seversem;
Mevsimler değişir gülüşünün değdiği her yerde.
Bir pencere açsam, sana çıkar bütün yollar.

Böylece seversem seni,
Şairin dediği gibi:
"Sende gördüğümü görecekler diye
ödüm kopar."

...

Seni böyle seversem...
Rahmet yağmurları dökülür gözlerimden,
acıyla yıkanır hasret selvileri.

Geceyi ikiye böler ahım;
susmaz senden sonra kalemim,
adına şarkılar, şiirler yazarım.
En güzel aşk masallarını anlatırım.

Belki de dudaklarının izi
dudaklarımda kalır.
Böylece seversem seni,
kederlenirim...
Göğsüm sıkışır, nefes alamam.

Yokluğunda uyandığım her sabah
bakamam gökyüzüne.
Varlığına armağan edecek
bir sevgim de kalmaz.

...

Seni böyle seversem...
Yusuf’un hakkına girerim;
ne kuyu bilirim, ne zindan.
Gök kubbe şahidim olur;
bir damla hüzün düşse yüzüne,
koca dünyayı ateşe veririm.

Bir damla keder sızsa
o hilal kaşlarına, yedi kat arşı yıkar,
her katını yine seninle inşa ederim.

...

Seni böyle seversem...
Göklerin çarkı tersine dönse,
kızılca kıyametler kopsa,
gözlerinin karasına bir toz bulutu değdirmem.

Bastığın toprakları vatanım bilirim,
bir karışını bile vermem kimselere.
Bir yabancı göz değse yüzüne,
çölleri kan rengine boyar,
ufukları baştan sona yasla örterim.

Şahidim olur geceler;
senden başka sevda düşürmem kalbime.
Adaklar adarım,
sensiz bir günüm olmasın diye.

...

Seni böyle seversem...
Baltalimanı’nda durup
denize bakamam bir daha.

Yarım kalır
sahil kenarında yediğim balık ekmek.
Martılar çoktan terk etmiş olur kıyıları.
Koca İstanbul mahkûm olur gözlerimde;
yedi tepeden çığlıklar kopar,
sürgün olur şiirlerim.

Kimliksiz bir ölü gibi
uzanırım kaldırım taşlarına.
Üzerimi örterler gazete kâğıtlarıyla;
adımı bile soran olmaz.

Böylece seversem seni...
Gençliğimi bir tütün tabakasında ezer,
efkâr niyetine sararım.

Ne bir mukaddes emanet kalır elimde,
ne de hesabı sorulacak bir ömür.
Yıkılır bütün şehir senden sonra.

...

Seni böyle seversem...
Kendi ipimi kendim çekerim,
sormam cellada son arzumu.
Ölüme bile, güle güle giderim...

Hâkimler kalemi kırar,
kördüğümlere dolanır adalet.
Şafak vakti, darağacına yürür gibi
yürürüm yalnızlığa.
Gözümü bile kırpmam,
tek bir pişmanlık sızdırmam dışarı.

Varsın suç saysınlar bu sevdayı,
varsın müebbet olsun hükmüm.

Ben o mahşer mahkemesinde bile
ceketimi ilikler ve
son sözüm:

"Yine olsa, yine severdim." Ulann...
Yine olsa, yine severdim...

...


.. POYRAZCAN..