Akıp gider zaman sinsi bir su gibi,
Bazen uyanıklık, bazen uyku gibi.
İçimde bir sızı, gizli duygu gibi,
Yıllar geçiyor da dur diyemezsin,
Giden gençliğini geri döndüremezsin.

Dün çocuktuk sustuk sokak başında,
Bugün telaş düştü ekmek aşında.
Bir çizgi belirdi ömür yaşında,
Yıllar geçiyor da dur diyemezsin,
Giden gençliğini geri döndüremezsin.

Mevsimler değişir, yapraklar düşer,
İnsanoğlu hamdır, piştikçe pişer.
Herkes kendi kader yolunda koşar,
Yıllar geçiyor da dur diyemezsin,
Giden gençliğini geri döndüremezsin.

Dostlar seyrelir de yollar uzar ya,
Bazen felek sana kuyu kazar ya.
Hani kalem ömrü baştan yazar ya,
Yıllar geçiyor da dur diyemezsin,
Giden gençliğini geri döndüremezsin.

Takvimden dökülen her küçük yaprak,
Diyor ki son durak o kara toprak.
Ne bir saray kalır, ne şan ne bayrak,
Yıllar geçiyor da dur diyemezsin,
Giden gençliğini geri döndüremezsin.

Yine de umutla bakmalı yarına,
Gönül vermemeli dünyanın kârına.
Sarılmalı insan sevdiklerine,
Yıllar geçiyor da dur diyemezsin,
Giden gençliğini geri döndüremezsin.

Tamer KARAKAŞ
KASTAMONU
27.07.2026