Güneş, sadece gökyüzünde doğan bir ışık değil, İçimde uyuyan o sönmez, sıcak ateş. Karanlık çökse de etrafıma her gece, Sen varsın, sessizce, en derin köşemde.
✨
Bulutlar geçse de önünden bazen, Işığın asla azalmaz, hep aynı. Çamura bulanmış yolları aydınlatırsın, Yalanın soğuğunu eritirsin damla damla.
✨
Güneş, karanlığı yaran ilk nefestir, Uykudan uyanan her yüreğin sesi. Gece ne kadar uzun, soğuk olursa olsun, O sabah yine doğar, sessiz ve cesur.
✨
Sıcak dokunuşuyla ısıtır elleri, Yorgun omuzlara yük olanı alır. Kaybolan umutlar ona sığınır, Her yeni gün, yeni bir başlangıçtır.
✨
Kimse seni söndüremez, ne kadar uğraşırsa, Seninle doğar her sabah, yeni bir umut. Yorgun yüreğime dokunan o ilk sıcaklık, Seni aramıyorum artık, çünkü sen içimdesin.
✨
Gerçek güneş gibi parlar daima, Yalanın gölgesi düşer toprağa. Çamur atan eller kirli kalır hep, Ama senin ışığın, ruhu yıkar, temizler.
✨
Bazen bulutlar örter yüzünü, Bazen rüzgarla söner ışığın sanırım. Ama biliyorum ki, asla yok olmazsın, Sadece biraz daha gizlenirsin, bir sonraki an için.
✨
Zaman akıp gider, her şey değişir, Ama senin sıcaklığın asla solmaz. Karanlıkta yolunu kaybedenlere, Sen bir pusula, bir rehber olursun hep.
✨
Bırak gitsin o kirli ellerin izi, Zamanın suyu yıkar her lekeyi. Sen dur dimdik, başın dik, gözlerin açık, Gerçek seni korur, kimsesiz de olsa.
✨
Artık suskunluk değil, sesin yükselsin, Her çamur bir kanat, her yalan bir ışık. Yolun uzun ama sonu aydınlık, Güneşin ışığıyla dolup taşar bu dünya.
Sahraa/Ayşen Daşkın 26.07.2026