Güzel bir şiir okuduk değerli kaleminizden
Kutlarım yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin mükemmel ve benzersiz ve de birer ŞAHESER olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal, hoşça kal

GÜNAYDIN

TANIMSIZ DUYGU
Belki de renk, sadece bir metafordu, Asıl olan, o tarif edilemez titreşim. İsmi olmayan, yerini bulamayan, Göğsünde hafifçe sıkışan o yumru.
✨
Bazen sıcak, bazen soğuk, Bazen ağırlık, bazen hafiflik. Dilimin ucunda ama çıkamıyor, Kelimeler yetmiyor, hepsi eksik kalıyor.
✨
Bu duygu, belirsizliğin ta kendisi, Sınır çizgileri silik, sınırları belirsiz. Anlamaya çalıştıkça kayboluyor, Sadece hissedebiliyorsun, o da zorla.
✨
Belki de bu duygu, bir şeylerin başlangıcı, Henüz şekillenmemiş, ham bir fikir gibi. Veya geçmişten gelen bir yankı, Unutulmuş bir anının izi.
✨
Ona isim takmak yerine, yanına al, Yanında yürü, konuşma, sadece dinle. Zamanla kendi yolunu bulacak, Ve sen de onunla birlikte, yeni bir noktaya varacaksın.
✨
Bu duygu, kelimelerin bittiği yerde başlar, Sessizliğin en gürültülü hali gibi. Damarlarında akan bir ısı, Ama ateş değil, daha çok bir güneş doğuşu.
✨
Belki de kayıp bir anının izi, Zamanın silip attığı ama ruhunun hatırladığı. Gözlerini kapattığında beliren o renk, Hem hüzünlü hem de umut dolu bir ton.
✨
Onu yakalamaya çalışmak yerine, Bırak akışına, kendi ritminde süzülürken. Çünkü bazen anlamak değil, Sadece var olmak gerekir bu hislerin içinde.
✨
Yüreğindeki bu tanımlanamayan titreşim, Belki de yeni bir hikayenin ilk cümlesi. Ve sen, bu hikayenin kahramanı olarak, Adımlarını atarken, kendi yolunu çiziyorsun.
Sahraa/Ayşen Daşkın 24.06.2026



Şiirin en güçlü yönü, "tanımlanamayan"ı tanımlamaya çalışıp onu kalıplara sokmaması. Modern insan, her şeye bir isim koyup onu kategorize etme (etiketleme) telaşındadır. Oysa bu şiir, "Ona isim takmak yerine, yanına al" diyerek, insanın kendi içindeki o huzursuz edici ama kıymetli belirsizlikle barışmasını öğütlüyor. Bu, şiire bilgece bir tavır katmış.