Çiçek açar her mevsimde
Otursam ağlasam
Dizlerinin dibinde …
Doyulmaz sevgine
Gelirmisin yıldız toplamak için
Her gece benimle …
Ben ki, silinirim sensizliğin sessizliğinde
Gönül isterse
Çekilir bir köşeye
Hep bekler o gelsin diye ölürcesine
Toprak, su, hava ve ateş
Birde her sabah içimize doğan o güneş
Sevgi nedir diye sorduğumda kendime
Güfteler eşlik eder namelere
Yüreğim atar senin izlerinde
Gönül isterse
Aşar dağları fersah fersah
Bilmem ki, bu gülüşlerin bana kastı ne
Bahar şenliğine döner yüzün gülümserse
Bilmeden kırdığımız kalpler eşliğinde
Gönül isterse,
Tamir eder gönülü sevgisiyle
İster karcıar olsun, isterse de hüzzam
Acıyla güzelleşir her makam
Gönül isterse feyz alır medar-ı iftihardan
Gitse de yar
Kalır içinde acı bir intizar
İşte o zaman olur açan çiçeklerde bahar
Gönül isterse
Acıyı sevgiyle okşar
Ve olur cihana muhtar
Azadan haber yok buralarda
Olduk şimdi modernlikte
Hepimiz kendimize
Çekilmez birer katar,
Gönül isterse
Dünyaya sevgi sevgi tohumu serper
Ve filizlenen her sürgün
Binlerce yüze gülümser
Kalmasada gönülde
Yara görmedik bir hücremiz
Yine de bahar gelir
Yaza ekin biçeriz

Sosyolog Hasan Hüseyin Arslan - 22.07.2026