Dağları seviyorum dağları
Çekemediğim için şehirin kahrını
Almamak için hednoist yığınların ahını
Bir de yaşamamak için faşist tüketim çılgınlığını
Dağları seviyorum dağları …
Beklentisizce açıyor doğanın sofrasını
Bir meşe ağacının gölgesinde
Tadıyorum okijenin tadını
Ve bir sarıasma gelip konuyor karağacın dalına
Aldırmadan ürkekçe benim varlığıma
Bir doğan takla atıyor bu dağın yamacında
Belliki bir kaç yavru bekliyor onu yuvasında
Dağları seviyorum dağları
Biribirine sarılmış el eden yamaçları
Uzak duruyorum şehirlerin havasına
Parmak basmamak için kanayan yaralarına
Bir o seviyor beni karşılıksızca
Bana kahretmeden uzanan ovalarına
Bayılıyorum sürü sürü uçan kuşlarına
Bir kaç üveyik uçuyor Mosel’in yamaçlarında
Dağları seviyorum dağları
Basarak temiz havasını bağrıma
Hoşlanarak uzun ve dar patika yollarında
İzleri var hatıraların asırlarca
Uzanıp gidiyor bağrından geçen yollar asırlara
Dağları seviyorum dağları
Asırların tek varlığında!

Sosyolog Hasan Hüseyin Arslan - Mosel Tepeleri’nde - 23.05.2026