Kadınlar zayıf demiş, çok ünlü bir düşünür.
Kendince zayıfına denk gelmiş anlaşılan.
Sonra felsefesini, bir kenara süpürür.
Anneyi ayrık tutar, zira çoktur yanılan.

Her kadın bir annedir, zira solda kalp taşır.
İnsaf ve merhametle, devamlı haşır-neşir.
Emanete sahiptir, olsa sonu teneşir .
Kapsamlı düşüncedir, bu zayıflık sanılan.

Kimi için bir nesne, ya vardır ya da yoktur.
Oysa ki ara yerde, olabilirlik çoktur.
Aç gördü mü bir kadın, kendi açsa da toktur.
Ekmeğini bölüşür, su olsa da banılan.

Anne değilse abla, abla değilse kardeş.
Tüm bunların hepside, özbe-öz anneye eş.
Mantıklıdır çabası, hayatı paylaşır eş .
Zayıflıktan ziyade, merhametle anılan.

Belli ki annesinin, dışındaki kadınlar.
Silik gelmiş silüet, pasif düşmüş adımlar.
Zira değişir ülke ülke bütün tanımlar.
Zayıflığı çürütür, kayıp hakkı tanınan .

Rönesansın öncesi kadın kayıp cinsiyet.
Cehl’de adı şeytandı,kurulmazdı ünsiyet.
Besbelli korkulurdu, yok dilde iyi niyet.
Yürekli erler yoktu, kadınları savunan .

Yarım yamalak tezler, yarım koymaz kadını.
Her kadın çok güçlüdür, levhe kazır adını.
Anlarlar karşı cinsin, aşinasın yadını.
Kaç kişidir acaba, zayıf diye avunan?.


Emine Balı Oğuz