Gökyüzünün tüm kapılarını tek bir asil gülüşle sonsuzluğa aralamak gibidir.
Zamanın en ağır, en içinden çıkılmaz labirentlerinde,
Yolunu kaybetmiş bir halkın pusulasını senin kalbinde bulması gibi...
Sokak başlarında kurulan, geçit vermeyen o en karanlık barikatları tek bir nefeste darmadağın eden bir inançla,
Ez te wek Kurd hez dikim.

Bilirim, gizlisi saklısı kalmadığında içimdeki bu esmer yangının,
Ben senin adını fısıldadığım an koca bir ülke ortadan ikiye bölünür.
Haritalar yer değiştirir, aramıza çekilen o yapay sınırlar tüm hükmünü yitirir ansızın.
Önümüze örülen betondan setleri, etrafımızı kuşatan o kirli duvarları kökünden sarsıp yerle bir eden bir güçle,
Ez te wek Kurd hez dikim.

Adımlarımın değdiği her toprak parçası şahittir ki acımıza,
Biz hüznü gözyaşıyla değil, başı dik bir onurla büyütenleriz.
Gözlerinin kıyısına her yaklaştığımda ruhumda durdurulamaz bir ihtilal başlar;
Gecenin en cellat vaktinde üzerimize koskoca ordular inse de,
Zindanlarda o en amansız, o en zalim işkencelerden geçip etimiz kemiğimizden ayrılsa da diz çökmeyen o asil damarın sesiyle,
Ez te wek Kurd hez dikim.

Varsın kapatsınlar geçeceğimiz bütün yolları,
Yürüyeceğimiz her patikaya, bastığımız her toprağa gizli tuzaklar döşesinler.
Adımlarımızın altına ölümcül mayınlar bıraksalar bile,
Biz o tehlikeli menzilleri, o cellat yollarını gözü kapalı aşmasını bilen o sarsılmaz iradeyle,
Ez te wek Kurd hez dikim.

Demir kapıların arkasında yankılanan o kimsesiz ıslıklar şahidim olsun ki,
Adımızı kirli kara tahtalara yazıp, sesimizi uçurumlardan aşağı fırlatsalar da,
Kuşatılmış meydanlarda adını her andığımda yeni bir sabaha uyanır bu yorgun coğrafya.
Kendi küllerinden doğan o mağrur ve boyun eğmeyen kimliğin bitimsiz gücüyle,
Ez te wek Kurd hez dikim.

Baskıların ve fırtınaların savurduğu o yapraksız dallara inat,
Tohumunu en çetin kışlarda bile toprağın derinliklerine saklayan bir çınar gibiyim.
Bizi tarihin karanlık sayfalarına gömmek isteyen o soğuk namluların tam karşısında durup,
Sadece gözlerine bakarak dünyayı sarsacak o en yalın, o en saf bağlılıkla,
Ez te wek Kurd hez dikim.

Çünkü benim dünyamda sevmek, süslü kelimelerin arkasına saklanmak değildir.
Herkes sahte zaferlerin peşinde koşarken ömrünce,
Ben sana en saf, en el değmemiş, en yalansız yanımla geldim.
Zulmün, baskının ve esaretin tam ortasında bile o görkemli direniş ruhunu damarlarında bir yemin gibi taşıyan o haklı duruşla,
Ez te wek Kurd hez dikim.

Şimdi hangi engel çıkarsa çıksın önümüze,
Hangi fırtına koparsa kopsun ömrümüzün üzerinden;
Ben seni hiçbir gücün zincire vuramadığı, hiçbir yasağın susturamadığı
O en derin, en duru lisanla sevmeyi sürdüreceğim.
Herkes duysun, tüm dünya bu başı dik haykırışı bilsin ki;
Ben seversem, ancak kendi yalın dilimle severim.

Çünkü ben Kürdüm;
Ez te wek Kurd hez dikim.