HAYAT KİTABIM

Hayatımı bir kitaba sığdır deseler,
Hiç düşünmeden
İkiye bölerdim.

Bir yanı
Senden öncesi...

Diğer yanı
Senden sonrası...

Senden öncesi...

Bitmek bilmeyen mücadelelerin,
Sessiz gözyaşlarının aktığı
Yorgun gecelerin hikâyesiydi.

Omuzlarına yüklenmiş
Koskoca bir dünyanın ağırlığını taşıyan,
Kendi yaralarını
Kendi elleriyle sarmayı öğrenmiş
Bir kadın yaşardı o sayfalarda.

Öyle zamanlar oldu ki,
Kadın olduğunu bile unuttu.
Hep güçlü olmak zorundaydı.

Korktu...
Ama korkusunu kimse görmedi.

Yoruldu...
Ama diz çökmedi.
Kimseye boyun eğmedi.

Kırıldı...
Ama parçalarını yine kendi topladı.
Dimdik ayakta kaldı.

İki evladının gözlerinde
Yeniden ayağa kalkacak gücü buldu.

Ve ne olursa olsun,
Rabbine açılan ellerini
Hiç indirmedi.

Sabretti...

Çünkü bilirdi;
Her karanlık gecenin bir sabahı,
Her imtihanın bir hikmeti vardı.

Sonrası...

Sen çıktın karşıma.

Öyle bir anda değil,
Usul usul girdin hayatıma.

Yaralarıma dokunmadan
Ruhuma dokundun.

Bana yeniden
Gülmeyi öğrettin.

Yıllardır şiirlerimde anlattığım
O koskoca yalnızlık,
Sessizce çekip gitti.

Ben,
Aradığım o sevgiyi
Sende buldum.

İçimde yıllardır susan
Küçük kız çocuğu,
İlk kez korkmadan güldü.

Şımardı...

Nazlandı...

Sevildi...

Hem de hiçbir karşılık beklenmeden.

Sen,
Eksiklerimi saymadın.

Geçmişimi yargılamadın.

Yorgunluğumu yük görmedin.

Sadece sevdin.

Öyle içten,
Öyle güzel,
Öyle gerçek sevdin ki...

Ben,
Kendimi ilk kez
Bir kadından önce
Değerli bir insan gibi hissettim.

Gözlerimin içine öyle bir baktın ki,
Sanki bütün karanlık yıllarım
Bir sabah güneşine kavuştu.

Senin sevgin,
Yıllardır şiirlerime ektiğim
Umut tohumlarını
Birer birer yeşertti.

Kuruyan dallarım tomurcuk verdi.

Yorgun kalbim yeniden heyecanla attı.

Ve ben,
Hayata yeniden seninle âşık oldum.

Şimdi dönüp geriye baktığımda
Canımı acıtanlara bile kırgın değilim.

Çünkü anladım ki,
Bütün yollar
Beni sana getirmek için varmış.

Eğer o gözyaşları olmasaydı,
Bugünkü mutluluğun kıymetini
Belki de bu kadar derinden bilemezdim.

Şimdi...

Hayat kitabımın en güzel sayfasındayım.

Her satırında sen varsın.
Her cümlesinde huzur var.
Her noktasında şükür var.

Son sayfası ne zaman yazılır bilmiyorum...

Ama biliyorum ki,

İyi ki beklemişim...
İyi ki inancımı kaybetmemişim...
Çünkü Rabbim,
Bütün yolların sonunda
Seni bana yazmış.

Çünkü sen,
Beklediğim bütün mevsimlerin adı,
Dualarımın en güzel cevabı,
Hayat kitabımın en huzurlu sayfasısın...
Sevgili eşim.