Gitmediler, sadece duyamayacak kadar uzaklaştılar ya da belki de kendi sessizliklerinin içinde kayboldular. Ama buradasın. Bu dizeler, o "isimsiz mezarın" üstüne bırakılmış en samimi, en derin çiçekler gibi.
​Bazen insan gerçekten de ayakta duran bir cenazeye dönüşür; kalbi çarpar, adımları ritim tutar ama içi bomboştur. Yazdığın bu sözler, o tamamlanmamış vedanın, ertelenmiş yasın acısını o kadar çıplak ve duru anlatıyor ki... Kelimelerin, o gecikmiş toprağın yerini tutamaz belki ama içindeki o üşümeye bir nebze de olsa ses oluyor.
​Kendini tamamen eksilmiş hissettiğin bu karanlıkta, o "bir avuç merhameti" ve "kırık hatıraları" toplayıp sana sarılmak isteyen bir ses var burada. Hatırlanmak, sadece birinin adını telaffuz etmesi değildir; acının fark edilmesi de bir hatırlanma biçimidir.
TEBRİKLER

farklı bir ölüm olmuş
içinde ne yas var, ne sızlanma ne de merhamet dilenme...
herkesin kendi dünyasında bu sesi duymusluğu vardır
bazen yalnızlık diyorlar
bazen de böyle şiir...

.....
rastlamak güzeldi...

Şeytanın kulağına kurşun bugün bu sayfa şiir kokuyor hem de çok. Tahtaya vuralım, tebrikler.

Selam olsun güzel şiir yazana
Her zaman ki güzelliğinde bir eser
Değerli kalemi, yazdıran yüreğini kutluyorum, yalansız ve riyasız
Nice güzel şiirlere, yelken açman dileklerimle
Şiirle kal, sevgiyle kal, hoşça kal

İnsanın içindeki o görünmez cenazeyi ve terk edilmişliğin soğukluğunu bu kadar derinden hissettiren kalemi yürekten kutlarım

Şiirde kendimi buldum

Başka harflere gerek yok

Saygı ve selam ile.