Çocukken, Tanrı’nın beni avuçlarında taşıdığına inanırdım. Bu yüzden, düştüğümde önce dizlerime değil, gökyüzüne bakardım.
Sonra büyüdüm. Ne gökyüzü değişti, ne de kuşlar. Yalnızca, içimde bir şey, sessizce yerini terk etti.
Bir gece, melekler odamın yolunu unuttu. Sonra, dualarım tavana değip geri düştü. Sonunda, ellerimi açınca, yalnızca rüzgâr geçti avuçlarımdan.
Bazen, sokakta oynayan çocuklara bakıyorum. Henüz dünya korkusu sinmemiş bakışları var. İçlerinden biri, hiç tanımadığı hâlde bana gülümsüyor. O an, çocukluğumun beni affettiğini, ama geri dönmeyeceğini anlıyorum.
Belki de insan, Tanrı’nın avuçlarından düşmüyor. Sadece, bir zamanlar orada taşındığını unutuyor. Sonra kendine gurbet oluyor.
Eğer bir gün, Tanrı’nın avuçlarında uyuyan bir çocuğa rastlarsanız ona benden bahsetmeyin. Bırakın, düştüğünde önce gökyüzüne baksın. Bırakın, meleklerin her gece adını bildiğine inansın.
Çünkü bazı inançlar, yalnızca çocuklara yakışıyor.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Belki de o ilk ağlayış, canının acısından değil, sonsuz bir merhametin sıcaklığından ayrılmanın şaşkınlığındandır.
Çünkü hiçbir çocuk dünyaya korkuyla bakmaz.
Bir bebeğin gözlerine uzun uzun bakın. Orada henüz hesap yoktur. Kırgınlık yoktur. İhanet kelimesinin anlamı bile yoktur. Kin, hırs, kibir, gösteriş... Hiçbiri daha uğramamıştır o küçücük kalbe. Çocuk, yeryüzünün üzerinde dolaşan en saf duadır. Konuşmayı öğrenmeden önce bile Allah'a en yakın lisandır.
Belki de bu yüzden bir çocuğun uykusunu seyretmek ibadete benzer. Çünkü uyuyan bir çocukta dünyanın kirini asla göremezsiniz. Yalnızca rahmet nefesin aldığını görürsünüz.
Biz büyüdük. Boyumuz uzadı ama ruhumuz küçüldü. Bilgimiz arttı fakat teslimiyetimiz eksildi.
Kalabalıklara karıştık..alkışlar öğrendik, başarılar biriktirdik, isimler kazandık... Ama çocukken elimizden hiç düşürmediğimiz o görünmez güven duygusunu yavaş yavaş kaybettik.
Eskiden düştüğümüzde göğe bakardık. Şimdi göğe bakmaya utanıyoruz.
Oysa Allah, insanın en güçlü olduğu anlarda değil, en çok dağıldığı zamanlarda "Ben buradayım." der.
Biz sadece ağlamayı unuttuğumuz için duyamıyoruz.
Çocukların duası kısadır. "Allah'ım annemi koru." "Babam işten gelsin." "Bugün kuşlar üşümesin." Ne kadar küçük cümleler bunlar.
Ama göğe ulaşan yolların en genişi, belki de bu kadar küçük kalplerden geçiyor.
Biz ise dualarımızı bile ağırlaştırdık. Cümlelerimiz uzadı. Kalplerimiz kısaldı. Allah'ın rahmeti ise hiçbir zaman değişmedi.
Güneş nasıl kötü insanların evine de doğuyorsa, rahmet de en kirlenmiş kalplerin kapısını çalmaktan dahi vazgeçmiyor.
Biz uzaklaştık. O değil. Kuruyan toprak yağmuru suçlayamaz. Penceresini kapatan, güneşi karanlık sanamaz. İnsan bazen Allah'ın kendisini bıraktığını zanneder.
Oysa çoğu zaman insan, kendi kalbinin kapısını içeriden kilitlemiştir. 'Allah'ın merhameti anne şefkatinden bile büyüktür der " büyükler Belki de bunun için anneler, çocuklarını uyurken öpmeye doyamaz.
Çünkü merhamet, Allah'ın yeryüzüne bıraktığı en güzel izlerden biridir.
Bir annenin titreyen eli... Bir babanın sessiz fedakârlığı... Bir yetimin başını okşayan yabancı... Bir çocuğun ekmeğini kuşlarla paylaşması... Hepsi aynı rahmetin farklı lehçeleridir.
be çocuk... Çocuk, Allah'ın dünyaya yazdığı en temiz cümledir. O henüz kimseyi dış görünüşüyle sevmez.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Cevap Yaz
