Kahramanlara tapınma, insan özgürlüğüne en az saygı duyulan yerlerde doruklara çıkar. herbert spencer
arslan gazioğlu
arslan gazioğlu

Manzara

Yorum

Manzara

2

Yorum

8

Beğeni

0,0

Puan

159

Okunma

Manzara

Manzara

(Kalûbelâ’dan Mahşere Sefer)


(birinci fasıl)


Çıktım bir dağ başına
Yayan çığlık çığlığa !
Kem gözlerden ırakta
Duyan çığlık çığlığa !
Berrak gök kapkaranlık
Ayan çığlık çığlığa !
Kirletilmiş zembiller
Yuyan çığlık çığlığa !
Üstümde şu kâinat
Dayan çığlık çığlığa !
Ve içinde yıldızlar
Kayan çığlık çığlığa !
Bir ses geldi gaipten
Uyan çığlık çığlığa !
Unuttunuz kitabı
Beyan çığlık çığlığa !
Bir vatan icad ettik
Doyan çığlık çığlığa !
Çimdiklenir pervasız
Soyan çığlık çığlığa !
Alkışlar bizi şeytan
Şâyan çığlık çığlığa !
Günahlarla yıkanıp
Boyan çığlık çığlığa !
Ölüleri mezara
Koyan çığlık çığlığa !
Heybemde küflü mazi
Oyan çığlık çığlığa !


(ikinci fasıl)


Koptu bende kıyamet
Günah çığlık çığlığa !
Tetiğinden utanan
Silah çığlık çığlığa !
Ne akşam sever beni
Sabah çığlık çığlığa !
Meftûnum cehenneme
Felâh çığlık çığlığa !
Aşk kör kurşuna gitti
Nikâh çığlık çığlığa !
Uykudan kaçıyorum
Ah ah çığlık çığlığa !
Sabır bitti berzahta ?
Allah çığlık çığlığa !


(üçüncü fasıl)


Şu dünya zindanında
Güman çığlık çığlığa !
Bir Fatiha’ya muhtaç
İman çığlık çığlığa !
Dağlardan firar eden
Duman çığlık çığlığa !
Kendinden kaçan mecnun
Zaman çığlık çığlığa !
Deryasını bekliyor
Liman çığlık çığlığa !
Meded ey kutlu dava
Aman çığlık çığlığa !


(Dördüncü fasıl)


Geldik yolun sonuna
Kervan çığlık çığlığa !
Mizan kuruldu göğe
Meydan çığlık çığlığa !
Ecel çaldı kapıyı
Ferman çığlık çığlığa !
Sükût bürüdü dili
Derman çığlık çığlığa !
Toprak açmış bağrını
Cânan çığlık çığlığa !
Son nefes çıktı tenden
İnsan çığlık çığlığa !


(Beşinci fasıl)


Hesap günü kuruldu
Mahşer çığlık çığlığa !
Defterler açılıyor
Şer şer çığlık çığlığa !
Mühürlendi dudaklar
Gözler çığlık çığlığa !
Ayrıldı akla kara
Yüzler çığlık çığlığa !
Geçit vermez o köprü
Erler çığlık çığlığa !
Düştü maskeler yere
Sırlar çığlık çığlığa !
Nihayet buldu devran
Yer gök çığlık çığlığa !


Ey oğul şu toprakta
Atan çığlık çığlığa !
Şimdi nesline hasret
Vatan çığlık çığlığa !


s.a.tüfekçi

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Manzara Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Manzara şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Manzara şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
neneh.
neneh., @neneh-
18.7.2026 10:35:33
Çığlık çığlığa zihinlere kazınan anekdotlarla işlenmiş muhteşem bir şiir.Ders ve tefekkür.Paylaşımınız için binlerce teşekkür.Üstad'a saygıyla.
YEŞİLIRMAK
YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1
18.7.2026 07:49:20
Kalûbelâ’dan başlayıp Mahşer gününe kadar uzanan o büyük, sarsıcı ve varoluşsal insanlık yolculuğunu iliklerine kadar hissettiren, oldukça güçlü bir manzume.
Yazdığınız ya da paylaştığınız bu şiir, Türk edebiyatındaki tasavvufi ve tefekkür odaklı "didaktik-epik" geleneğin modern ve vurucu bir yansıması gibi.

Her dizenin sonundaki "çığlık çığlığa" ifadesi, sadece bir kafiye ögesi değil; tüm evrenin, insanın, zamanın ve mekanın içinde bulunduğu o büyük varoluşsal sancıyı, uyanış krizini ve pişmanlığı yüzümüze çarpan bir ritim tutuyor. Okurken adeta bir saatin tik-takları ya da mahşer surunun üflenmesi gibi insanı sürekli tetikte tutan bir tempo oluşturmuş. Bu sur üfleme işini de işin bilir kişisi olarak İsrafil meleğine bırakmak en doğrusudur

Dünyaya, fani hayata ve insanın yozlaşmasına bir tepeden, "dağ başından" bakış. Toplumsal eleştiri ve gaflet uyarısı ön planda

Dış dünyadan insanın kendi içine dönen bir kıyamet. Bireysel vicdan azabı, günahlar ve içsel çatışma harika işlenmiş

​ Dünya zindanında zamanın, imanın ve sabrın daralması; bir çıkış kapısı, bir "medet" arayışı.

Kaçınılmaz son: Ölümün gelişi, kervanın durması ve bedenin toprakla buluşması.

​Beşinci Fasıl: Büyük hesap. Maskelerin düştüğü, sırların döküldüğü ve mizan kurgusunun kurulduğu o dehşet anı.

Şiirin "Ey oğul" diyerek biten son iki beyti, tüm bu kozmik ve manevi yolculuğu tarihsel, milli ve vicdani bir sorumluluğa bağlıyor.

Geçmişe, atalara ve vatana karşı olan sorumluluğumuzu hatırlatarak okuyucuyu derin bir muhasebe baş başa bırakıyor.

​Özetle; Dili sade ama imgeleri çok ağır ve derin. Şiir, insanı hırpalayan, sarsan ve "Kendine gel!" diyen o kadim uyarıcı seslerden biri olmuş. Yüreğinize, kaleminize sağlık.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL