Sen bağrıyanık arkadaş bu yaban
Şehirlere aşinâmısın?
Dövünme viran yolda
Rüzgârın uçuşturduğu
Havada kavis çizen
Yalancı aşklara
Seni kimse sevemez benden başka
Hiçbir kalbe sığamazsın.


Tütün kokar her saati
Gecelerimin gözleri melül melül
Bırak namert güneş uyusun
Çırılçıplak rıhtımlarda
Onu ben ellerimle büyüttüm
Deniz fenerleri haykırır
Yuf borusu misali memnû vehimleri
Bir kitapla okunmaz ki
Nakış nakış dokunmaz ki
Gökkuşağı misali dağlara
Cennet gibi bir bahçedir
Serin serin kevser akar altından
Gel göğsümde gül.


Üşüyormusun?
Kardan adam işvesine aldanma
Sana göre değil
Yağmur,toprak,kar
Her kar tanesi ki sadece akar
Sarkıtlarla damları inletir
Başına çöker gulyabani misali yıldırımlar
Narin fidanları
Azgın sularıyla yağmurun elleri
Sürükler bir meçhule
Ta Arş-ı Alâ’dan feryadı dinletir
Toprak ki ağıtlar yaktırır
Hiçbir ölüyü geri vermez
Şaşıyormusun?


Bir yürek taşırım ben senin için
Petek petek
Bal devşirir
Kundak birgün terkeder bebeği
Ama kalbim sana
Asûde bir dünya yetiştirir
Hira’dan nur almış
Cudi’de ümitlenmiş
Bütün güzelliklerimi sana adıyorum
Yaradan’dan miras herşeyi
Bilki bu kişi
Tek başına
Bir kundakta doğdu
Bir döşekte ölecek
Sevmiş işte çirkinliğini
Sonsuza dek sevecek...


s.a.tüfekçi