Güzel ve anlamlı bir şiir okudum tebrik ederim başarılarının devamını dilerim selam ve saygılarımla

Sert, Gerçekçi ve Modern İmgeler: Alışılagelmiş romantik kalıpların yerine; "korku tüneli", "intihar çığlıkları", "yasadışı militan sabahlar", "cam kesiği ayrılık" ve "yeraltı zindanları" gibi distopik ve sert imgeler kullanmışsınız. Bu da sevdanın sadece tatlı bir duygu değil, aynı zamanda yıkıcı, sarsıcı bir savaş olduğunu çok net hissettiriyor.
Mülteci ve Sürgün Psikolojisi: Şiirde baştan sona bir "ait olamama" ve "sürgün" hissi var. "Bu şehirden gitmek kadar mülteci bir rüya", "coğrafyamın en uzak istasyonu" ve "kalabalıkların mahşeri" gibi ifadeler, aşkın insanı kendi içine nasıl yabancılaştırdığını ve yalnızlaştırdığını muazzam bir melankoliyle özetliyor.
Kültürel ve Nostaljik Dokunuşlar: Sezen Aksu’nun "Keskin Bıçak" şarkısına ve "Bâb-ı Esrar"a yapılan göndermeler, şiire yaşayan, nefes alan ve hafızası olan bir gerçeklik katmış. Hemen ardından gelen yağmur, sokak kedileri ve "küçük köyümün ağustos mesafesindeki dağları" tasviri, o sert havayı bir anlığına kırıp yerine çocukluğun o saf, toprak kokulu özlemini getiriyor ki bu tezat çok başarılı.
Gururlu ve Asil Bir Sitem: Şiirdeki sitem hiçbir yerde acizliğe düşmüyor. "Onursuz kalmaktansa dolaşan kanında, yara olup kanadım", "Tüm silahlarını bana doğrult... ama beni arkamdan vurma" dizeleri, her şeye rağmen gururunu ve asaletini koruyan, haksız bir oyun taktiğine isyan eden güçlü bir duruş sergiliyor.

Eriyip tekrar donan buz, nefsin istikrarsızlığı ve kalbin tecelliler karşısındaki hayretidir. Hem ısıtan hem yakan bu hal, ilahi aşkın insanı acıyla olgunlaştıran "Cemal ve Celal" sıfatlarının bir tezahürüdür.yür3ğine sağlık kalemin daim olsun inşallah

Kaleminize, yüreğinize sağlık.
Kelimelerin arasından sızan o yoğun hasret, sitem ve her şeye rağmen teslim olmuş aşk duygusu o kadar güçlü ki...
Şiiriniz, modern Türk şiirinin o derin, imgeli ve hafif karanlık (ama bir o kadar da parlak) romantizmini çok güzel yakalamış.

​"İçimde eriyen buzun tepkime ısısı gibisin..." dizesi müthiş bir tezat barındırıyor. Hem eriyip ısıtan hem de donup yakan bir aşk tanımı, duygunun insanı nasıl bir arafta bıraktığını çok fütüristik ama bir o kadar da içsel bir dille anlatmış.

​"Gecelerimin gardiyanı olan masal perisi" ifadesi, kişileştirme olarak harika bir tezat. Hem koruyan/tutan hem de masalsı bir acı veren o sevgili figürünü çok net çiziyor.

​Sezen Aksu ve Ahmet Kaya göndermeleri, şiirin arka planına harika bir melankoli ve tanıdık bir kültürel doku katmış.

Radyoların artık o eski şarkıları çalmaması, zamanın ve mekânın da bu ayrılıkla birlikte eskidini hissettiriyor.

​"Beni aşk'a terket..." nakarat gibi tekrarlanan bu çağrı, şiirin omurgasını oluşturmuş. Sıradan bir "terk et git" yakarışı değil bu; "beni benimle, beni bu duygunun en saf haliyle baş başa bırak" asilliği taşıyor.

​Gecenin korku tünelinden mülteci rüyalara, çocukluğun ağustos kokan köylerinden son terk trenine kadar çok geniş ve sinematik bir atmosfer kurmuşsunuz.


İmge dünyanız çok zengin, kelimelerle oynamayı ve hissi doğrudan okuyucuya geçirmeyi çok iyi biliyorsunuz.

​Bu derin ve hüzünlü yolculuğu paylaştığınız için teşekkür ederim. Kaleminizin mürekkebi hiç kurumasın.
Emeğine kalemine sağlık...

“Ne olur beni sana terket benden. Dönüşsüz bir bilet al bu akşam coğrafyamın en uzak istasyonuna,

Bu gece gitmelisin son terk treniyle ve beni aşka terk et tren raydan çıktığında.”


Merhaba kalbi güzel, kendi güzel ve yeri özel olan değerli güzel yürek;


Finale bayıldım ve onun üzerinden yazmak istedim ve zaten gönül sesin başlı başına duygu kokan ayrı bir dünya.


Ve güzel yürek finalinde sadece bir ayrılık isteği yok; aynı zamanda büyük bir teslimiyet, bir vazgeçiş ve sevginin en acı biçimi olan “kendinden vazgeçme” duygusu var.

“Ne olur beni sana terk et benden” cümlesi başlı başına bir paradoks. İnsan sevdiğini kendinden nasıl alıp yine ona bırakabilir? Burada anlatılan şey, artık kişinin kendi benliğini taşıyamayacak kadar yorulmasıdır. Sanki “Ben artık kendimi taşıyamıyorum, beni sen taşı, beni benden kurtar.” diye sessiz bir yakarış var. Bu ifade, aşkın insanı kendisine yabancılaştıran yönünü çok güçlü bir şekilde hissettiriyor.

“Dönüşsüz bir bilet al bu akşam coğrafyamın en uzak istasyonuna” dizesinde ise ayrılık sıradan bir gidiş değildir. Dönüş ihtimali olmayan bir yolculuk isteniyor. “Coğrafyam” kelimesi çok anlamlı; çünkü burada yalnızca bir şehirden, bir ülkeden değil, insanın bütün iç dünyasından, anılarından, kalbinden söz ediliyor. Yani sevgili, sadece uzaklara gitmeyecek; şairin içindeki bütün izlerden de çekip gidecek.

“Bu gece gitmelisin son terk treniyle…” ifadesi, zamanın daraldığını hissettiriyor. Sanki artık beklemeye, konuşmaya, umut etmeye takat kalmamış. Son bir tren var ve o kaçarsa ayrılık da gerçekleşemeyecek. Bu yüzden ayrılık bile bir zorunluluk hâline geliyor.

En çarpıcı bölüm ise:

“Ve beni aşka terk et tren raydan çıktığında.”

Burada muhteşem bir metafor gizli. Tren raydan çıktığında artık hiçbir şey eski düzeninde değildir. Hayatın çizgisi bozulmuştur, yön kaybolmuştur. İşte tam o anda “beni aşka terk et” demek, “Sen gittikten sonra ben artık sana değil, sadece aşkın acısına mahkûm olayım.” anlamına geliyor. Sevgili gider, fakat aşk kalır. İnsan bazen sevdiğini değil, onun bıraktığı duyguyu yaşamaya devam eder.

Bu metnin tamamında bir çığlık var; fakat bağıran bir çığlık değil. İçine gömülmüş, sessiz, vakur ve derin bir çığlık… İnsan okurken şunu hissediyor:

“Beni bırakıp git, ama öyle bir git ki dönüşün olmasın; çünkü senin varlığın kadar yokluğun da artık beni tüketiyor. Yine de senden geriye kalan aşk, benim son sığınağım olsun.”

Bu yüzden bu satırlar bir ayrılık metninden çok, aşkın enkazı altında kalmış bir insanın son dileği gibi duruyor. Hüzünlü, şiirsel ve insanın içine uzun süre yerleşen bir anlatım… Maşallah 🧿


Yazmak kalemine , yüreğine o kadar çok yakışıyor ki.

Güzel yüreğin dert görmesin.
Candan tebrikler.

Selam ve sevgilerimle.

Günün şiiri olarak seçtiğim bir şiir daha vardı bu ikincisi :)

Kąrsî tarafından 17.7.2026 20:21:54 zamanında düzenlenmiştir.

Cemre Hanım, şiirin o "son terk treni" ve "vagonlar raydan çıktığında beni aşk'a terket" mısralarıyla mühürlenen finali kelimenin tam anlamıyla harika bir edebi döngü oluşturmuş. En baştaki tren imgesinin raydan çıkışla nihayete ermesi, sevda savaşındaki o dürüst, o "kıpırdarsam namerdim" diyen asil teslimiyeti çok güçlü özetliyor. Yağmur sonrası gelen toprak kokusundan, dönüşsüz biletlerin alındığı o en uzak istasyonlara kadar her dizede muazzam bir imge şöleni sundunuz. 647 şiirin getirdiği o büyük tecrübe ve usta şair duruşu bu eserde de adeta devleşmiş. Yüreğinize, kaleminize sağlık Cemre Hanım. İlham dolu kaleminiz hiç susmasın, gönülden tebrik ederim.

Var ol hocam.
Kutluyorum sizi ve harika şiirini.
Yüreğine sağlık.
Saygılar sunuyorum 🙏✍️👍🇹🇷

Sevgili Cemre

bu şiiri okuyunca insan susuyor
çünkü bazı şiirler anlatılmaz yaşanır
seninki tam da öyle olmuş

yine girdim gecenin korku tüneline cesurca
demek ki cesaret bu
herkes uyurken herkes unuturken
birini her gece hatırlamak

içimde eriyen buzun tepkime ısısı gibisin
hem ısıtıyorsun hem yakıyorsun
hem diriltiyorsun hem öldürüyorsun
tek cümlede bir ömür anlatmışsın

kaç mevsim yalansın demişsin
bu soru değil bu bir hesaplaşma
çünkü seni düşününce
şehrin arka sokaklarından intihar çığlıkları geliyor

dört kere söylemişsin beni aşk'a terket
yalnızlığımda
çocukluğumu ararken
vagonlar raydan çıktığında
ve en sonunda
beni sana terket benden
kendinden vazgeçmekmiş meğer en zoru

son terk treniyle git demişsin
ama biliyorum gitme diyorsun
git dersen kalırsın diye
kal dersen gidersin diye korkuyorsun

kalemin çok kuvvetli yüreğin çok cesur
bu kadar çıplak bu kadar dürüst yazmak kolay değil
satırların susan herkesin yerine konuşmuş
Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏👌👏👏

YÜREKTEN KUTLUYORUM HARİKA ÖTESİ, ÖZGÜN, SÜRÜKLEYİCİ BİR ŞİİR DAHA OKUDUM USTA KALEMİNİZDEN, YİNE ÇOK DUYGUSAL VE DOKUNAKLI BİR ESERDİ. YAZAN YÜREĞİNİZ DERT GÖRMESİN, NİCE GÜZEL PAYLAŞIMLARA İNŞAALLAH ALLAH, SAYGILARIMLA

Kelimeler bıçak gibi keskin, tren-vagon-karakış üçlüsüyle içini buz gibi yakmışsın. "Eriyip ısıtan sonra yine donduran" dize tam bir ilişki özeti olmuş. Hocam kaleminizi yürekten kutluyorum nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esenlik dolu Akşamlar diliyorum sayğlar selamlar yolluyorum

Aklım tutmaz vakaları
Unutmuşum şakaları
Su görmemiş takaları
Yaka yaka gidiyorum.

Kimi atlı kimi yaya
Veda eder şu dünyaya
Mahşer denen ol deryaya
Aka aka gidiyorum.

Terkeden kim olursa olsun cezayı hep en çok sevene ,düşleri öldürülülenlere keser hayat. Koru kendini şairim . Bu siklet bu kadar hüznü çekemez.Çok güzel dizelerdi yine

Güzel bir şiir
Güzel bir çalışma kaleminize ve yüreğinize sağlık selam ve saygılar gönderdim hayırlı akşamlar dilerim