Ruh-u Revanıma

Günüm sensin...
Gecem sensin...
Nefesim, huzurum,
Karadeniz’in hırçın
Fırtınalarındaki limanımsın sen.

Dalgalar ne kadar öfkeli olursa olsun,
Ben
Her defasında senin yüreğinde
Huzuru bulurum.
Çünkü senin sevgin,
Bütün yorgunluğumu unutturur.
Hayatımın en güvenli sığınağı olursun.

Sen bana rastlayan bir tesadüf değil,
Rabbimin bana emanet ettiği
En kutsal aşksın.
Milyarlarca insanın arasından
Kalbime yazılmış en güzel kaderimsin.

Gözlerine baktığım her an
Ömrüm boyunca
Seni sevmeye yeniden söz veriyorum.
Çünkü senin gülüşünde
Dualarımın kabulünü,
Şükrümün en güzel hâlini görüyorum.

Sevgili eşim...
Hiç korkma...
Sen bütün dünyayı karşına alabilirsin.
Çünkü ben hep arkandayım.

Bir sözün yeter...
Senin için gerekirse
Bütün dünyayı karşıma alırım.
Rabbim izin verdiği sürece
Seni hiçbir zaman yalnız bırakmayacağım.

Sen,
Bir çınar gibi yaslandım sana dersin ya...
Bil ki ben de
O çınarın kökleri gibi
Sana sımsıkı bağlıyım.
Rüzgâr dallarını savursa da,
Köklerim hep seninle kalacak.

Omzuna düşen en küçük yükte
Yükünü yüküm bilirim.
Gözünden düşecek bir damla yaşa
Kendi gözyaşım gibi kıyamam.
Sen güldüğünde bahar gelir yüreğime,
Sen sustuğunda bile kalbini duyarım.

Yıllar geçsin...
Saçlarımız bembeyaz olsun...
Zaman kum saatinden usul usul aksın...
Ben her tanesinde seni yeniden seveceğim.
Çünkü aşk, zamanla eksilen değil,
Seninle
Her gün biraz daha büyüyen duamdır.

Çünkü sen benim
Ruh-u revanımsın...
Yaşama sebebimsin...
Kalbimin en güzel duası,
Ömrümün en kıymetli emanetisin.

Bil ki sevgili eşim...
Bir gün dizlerimde derman kalmasa da,
Saçlarıma karlar yağsa da,
Ellerim eskisi kadar güçlü tutmasa da,
Kalbim ilk günkü gibi
Yine seni sevecek.

Ve son nefesime kadar
Sana söyleyeceğim
Tek gerçek hiç değişmeyecek

Seni dün de seviyordum...
Bugün de seviyorum...
Yarın da seveceğim...
Rabbim izin verdiği sürece,
Bu dünyada da,
Ahirette de
Seni hep seveceğim.

Yazar: sevgili eşim ERDOĞAN DEMİR