0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
18
Okunma
Kırık uçlu kalemle kazıdım günü
Sordum hâline: Ucun neden kırık?
Keskin bıçak kınında selâm bekler.
Silgi sarmış da başımı, tüy bitmez
Kimler geldi geçti, kimi oldu mâzi
Üç beş kelâm sonra alim kesilir
Eli kirli cahile çıkmaz benim dilim
Ahir zamanda oldu kambur fâni.
Kimi “Açıl susam!” dedi, girdi,
Çizmeli Kedi de şaştı, kaldı şanı.
Açsam ucumu, kim sözümü anlar?
Kâğıt beyaz, anlatmaz iki yüzünü.
Kınayi, sen sus kılıcın tahtadan
Hoşaf içsen, onda kaynayan özün
Çöp koyula sofraya, dök kör dünya
Yazılmayan sır, yutunca oldu sükûn.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
