gül kız...
ne çok yara saklanır bazen bir masalda.
ama sen,
o masalın en temiz sayfasısın hala
kirlenmemiş bir şiirsin
dudaklardan dökülmeden önce.

üzerine titreyen rüzgar gibi narin,
bir annenin duası gibi gizli ama güçlü.
adınla güzelleşiyor sabah,
bakışınla susuyor kalabalıklar.

seninle bir sükunet yayılıyor hayata.
gülümseyişin,
geceden çıkmış bir yıldız gibi
karanlığın içinde yol buluyor.

gül kız...
ayak izlerin toprakta
çocukluğun mühürleri gibi.
ve her adımında
biz biraz daha unutuyoruz
yorgunluklarımızı.

bir anne gibi seviyoruz seni.
bir kardeş gibi bekliyoruz büyümeni.
ve biliyoruz,
sen büyüdükçe
biz küçüleceğiz içimizdeki kötülükten.
seninle geçecek
kıskançlık, kibir, öfke…

sen varsan,
henüz her şey bitmiş değil.
henüz bağışlamak mümkün,
henüz sevmek denen şey
ölmemiş içimizde.

gül kız…
gül, utanmadan, korkmadan,
çünkü sen gülünce
bütün bir dünya susuyor.
*
Mehmet Demir
5618