0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
16
Okunma
Gönül karası etrafında
Döndüm sabaha kadar.
Nice can gelip geçti de
Gözüm bana perdedar.
Akşam vardım payitahta;
Kapısı kocaman bir ayna
Yüzüm yüzüme sürttü de
Yandı dört mum başımda
Yollar meşe, ben menekşe...
Özüm açtı, erdim nefesime.
Tan esintilerinde dağıldım;
Gölgem eridi kardelene.
Kınayî der: "Döşeğim buzdan,
Yastığım közden, kar desenli.
Boş beşikte salladım takkemi;
Hünkâr Çayırı oldu mekân...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
