Senden sonra hiçbir şey tamamen bitmedi aslında.
Sadece herkes devam ediyor gibi yaptı.
Ben de öyle yaptım.
Gülümsedim, konuştum, yürüdüm…
Ama içimde bir yer hep senin gittiğin günün saatinde kaldı.

Bir insanın yokluğu bu kadar mı ses çıkarır?
Gece olunca anladım.
Sessizlik bile seni anlatıyordu.

Hatırlıyor musun?
Birbirimize “hep ….. ” derdik.
Meğer bazı kelimeler insanın ağzına değil, kaderine büyük gelirmiş.

Şimdi seni düşünmek eski bir yaranın üstünü okşamak gibi…
Canım acıyor ama elim de çekilmiyor.
Sana sarılmayı özlemedim sadece…
Ben, senin yanındayken olduğum kişiyi özledim.
Daha inanan,
Daha hafif,
Daha yaşayan o hâlimi…

Bil diye söylemiyorum bunu, zaten bilsen de hiçbir şey değişmez.
Ama bazı geceler insan sevdiğine değil, kaybettiği hayata ağlıyor.

Eğer bir gün bir şarkının tam ortasında
İçin sebepsizce sızlarsa, bil ki ben
hâlâ seni unutmaya kıyamayan bir yerimde taşıyorum

05.12.1999