Sırtımdan beslenip pusu kuranlar,
Gözümün içine bakıp vuranlar,
Gencecik ömrüme hesap soranlar,
Yalan dolan ile delirttiler beni.

​Yüzüme gülenler arkamdan vurdu,
Dost dediğim zalim tuzaklar kurdu.
Şu garip başıma dertler mi durdu?
Bitmez davalarla erittiler beni.

​Doğruyu söyledim, oldum hep suçlu,
Dünyanın kanunu, haklıdır güçlü.
Yükledim sırtıma bin bir sonuçlu
Ağır yük altında çürüttüler beni.

​Gönül umut kesmez, bekler sabahı,
Elbet yerde kalmaz mazlumun ahı.
Görmedim kimsede vefa, cerahı,
Kendi ateşimde kavruttular beni.

​Sabır taşı çatladı, kalmadı mecal,
Nereye baksam dert, nereye baksam kal.
Ne bir hatır soran, ne diyen bir "hal",
Yalnızlık içinde bıraktılar beni.

​Yeter artık dünya, çektiğim yeter!
Her gelen gün sanki bir dünden beter.
Ocağımda duman tersine tüter,
Yalancı baharla avuttular beni.