2002 den önce ikramiye cebinde,
Orta halli ev, orta segment araba alarak;
Öğretmen emeklisi gururla baktığı hayata,
Bir ömrün hakkını tek kalemde alırdı.

ve sonra derken zaman geçti erken.___
2002 den sonra geldi “ileri demokrasi”
Adalet parladı bırak ev ve araba hayalini,
2026 zamıyla 45 gr. burgulu iki bilezik,

Yüzük, şort, tişört, önü açık gömlek…
Marketlerde et, peynir, lor, tereyağı ve bal..
Reyhanda sebze-meyve, araç doldu hepten
“Zenginleşmişiz yarabbi!” diye haykırdık,

Hamdolsun, inşallah, bu ne büyük nimet!
Ey birinci sınıf emekli, ey kıymetli yurttaş,
Milli servetten düşen payın tam bu kadar;
Alkışla, sevin, mutluluğu dünyaya duyur,

Desemde inanma bu bir ironik hikaye..
“Örnek Emekli” olmanın muhteşem bedeli..
Devrimci ruhumuzla ayağa kalkıp yürümeli
Hakkımızı ararken alkışlayalım kendimizi..

Bedri Demirpençe