Gözlerim kapıda, kulağım seste;
Adını anarım her bir nefeste.
Sensiz taşınmıyor bu can kafeste.
Yürek yangınımsın, sızım Ayşegül;
Sen benim canımsın, kızım Ayşegül.

Bana biçtikleri rolü oynadım.
Öpüp koklamaya, inan, doymadım.
Kaç yılım uykusuz geçti, saymadım.
Alnıma yazılmış yazım Ayşegül;
Sen benim canımsın, kızım Ayşegül.

Adını duydukça burkulur içim.
Bu nasıl yazgıdır, bitmiyor suçum?
Ben sana muhtacım, ben sana açım.
Bitmeyen sevdamsın, özüm Ayşegül;
Sen benim canımsın, kızım Ayşegül.

Sanma ki ben seni aramıyorum.
Nerdesin, nasılsın, soramıyorum.
Sensiz hayal bile kuramıyorum.
Dünyayı gördüğüm gözüm Ayşegül;
Sen benim canımsın, kızım Ayşegül.

Artık bir kararda kalamıyorum.
Sensiz nefes bile alamıyorum.
Ne söylesem bilmem, bilemiyorum.
Dilimde duamsın, sözüm Ayşegül;
Sen benim canımsın, kızım Ayşegül.

Dört mevsim gönlümde açan çiçeğim.
Yavrum, söyle, senden nasıl geçeyim?
Doldur ellerinden, zehir içeyim.
Hem baharım hem de yazım Ayşegül;
Sen benim canımsın, kızım Ayşegül.

İsrafil’im, yazgı bu imiş, kader.
Rabb’im evlatlara vermesin keder.
Baba olan bilir, misliyle öder.
İçerimde ateş, közüm Ayşegül;
Sen benim canımsın, kızım Ayşegül.

01.07.2026 – İSRAFİL BİLİCAN

MAHMUT AYSEL ABİ’nin

Kızı Ayşegül için istek üzerine yazdığım şiir

ARMAĞAN OLSUN