Hocam saygılar selamlar kalemin daim yüreğin var olsun çok güzel bir eser daha ortaya çıkmış yürekten kutluyorum

dünya hayatının fani, ölümün ansızın gelebilecek kaçınılmaz bir gerçek olduğu ve insanın ahireti unutmadan, dünyevi hırslara kapılmadan Rabbine olan bağını güçlü tutması gerektiğidir.yüregine sağlık kalemin daim olsun inşallah

"Ömür" başlıklı şiiri, Türk halk şiirinin ve ozanlık geleneklerinin izlerini taşıyan, geleneksel hece ölçüsüyle kaleme alınmış etkileyici bir nasihatname örneğidir.

​Şiir, insanın dünya hayatındaki faniliğini ve ölümün kaçınılmazlığını merkezine alır.

Şair, ömrün bir kuş misali hızlıca uçup gittiğini ve ecelin insana "nefesten daha yakın" olduğunu vurgular.

Son kıtada şairin kendi adına ("İsrafil bir türlü dersini almaz") yer vererek nefis muhasebesi yapması, klasik aşık tarzı edebiyatın tipik bir özelliğidir.

​Azrail, ecel, kışın sonunun bahar olması (umut ve tefekkür) ve Rabb ile olan bağın koparılmaması gerektiği mesajı şiire manevi bir derinlik katar.

​"Servetin olsa da koca bir yığın / Hepsini ortaya saçıp gidiyor" dizeleri, insanoğlunun biriktirdiği maddi varlıkların ölüm anında hiçbir hükmünün kalmadığını hatırlatır.

​ Akıcı, sade ve herkesin rahatça anlayabileceği bir Türkçe kullanılmıştır. "Feriştahı olsa içip gidiyor", "Her dalgaya yelken açıp gidiyor" gibi deyimsel ve imgeli kullanımlar anlatımı güçlendirmiştir.

​Özetle şiir, dünya telaşına dalarak ahireti ve fani olduğunu unutan insanoğluna bir uyarı ve samimi bir özeleştiri niteliğindedir.

Emeğine yüreğine sağlık şairim