​Kanka oldu amca, bir de dayımız;
Allah sonumuzu hayır eyleye.
Yoksa değişti mi bizim soyumuz?
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Baba papa oldu, anne de mama;
Moda imiş meğer yırtıkla yama.
Doğru söyleyince kızmayın ama;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Dostun, arkadaşın değişti adı;
Vallahi kalmadı dünyanın tadı.
Kimimiz akıllı, kimimiz cadı;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Selamünaleyküm "se le me" oldu,
Günaydın yerini "goedemorgen" aldı.
Bilmem ki insanlık ne hâle geldi;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Geçmişin izleri kalmadı bizde,
Her şey bir muamma, her şey bir gizde.
Güya Müslümanız vallahi sözde;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Hoş geldin yerine "he ge" yazıyor,
Sanki biri bana mezar kazıyor.
Cevap vermeyince bir de kızıyor;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Gözyaşı hasreti sildiği gibi,
Her şey işimize geldiği gibi,
Herkesin doğrusu bildiği gibi;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Modernlik diye uyduk Batı’ya,
Dostu, akrabayı attık kapıya.
Misafir gelmiyor artık yatıya;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Geçmişle övünür ama uymayız,
Doğru söze kulak tıkar, duymayız.
Yediğimiz haram, ondan doymayız;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Uğraşır dururuz periyle, cinle;
İnsanlık yok oldu kibirle, kinle.
Hiçbir alakamız kalmadı dinle;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​Üç beş kişi kaldık doğruyu yazan,
Meğer biz imişiz düzeni bozan.
Yapay zeka şair, yazdıran ozan;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​İsrafil’im susma, bildiğin kadar,
Bilmem alın yazım, yoksa ki kader.
Kişi ektiğini toplayıp gider;
Allah sonumuzu hayır eyleye.

​15/06/2026

İSRAFİL BİLİCAN