GAMZE CAN
Duydum ki sen beni merak etmişsin,
Tasalanma, yaşıyorum Gamze Can.
Pencere önünü durak etmişsin,
Görme diye koşuyorum Gamze Can.

Hasret bir insanı bu kadar yıkar,
Yokluğun acısı gözümden çıkar.
Dertler katran oldu, nefesim tıkar,
Taşınmaz da taşıyorum Gamze Can.

Böyle imiş benim kaderim, yazım;
Her günüm zemheri, bitmez ayazım.
Kar yağdı saçıma, kardan beyazım;
Ağustosta üşüyorum Gamze Can.

Senden sonra rüzgâr tersine esti,
Bu can bu bedenden umudu kesti.
Elden bir şey gelmez, kırıldı testi;
Doğrulmadan düşüyorum Gamze Can.

Gözlerimin önü sis ile duman,
Bizden geçti artık, kalmadı zaman.
Hasretin yarası olmaz pansuman,
Bile bile kaşıyorum Gamze Can.

İsrafil’im, aylar geçti, yıl oldu;
Gözümdeki yaşlar kızıl sel oldu.
Önce benim idi, şimdi el oldu;
Düşündükçe şaşıyorum Gamze Can.

04.03.2026 – Çarşamba