​Bir akşamüstüydü, güneşin can çekiştiği vakitler...
Hani o dillerde dolanan, her notası yürek yakan ezgideki gibi;
"Çavreşamin, çavreşamin..." diye fısıldadım rüzgara.
Siyah gözlerin, sanki bir yangının en orta yeri,
Bir türkü olup dolandı dilime, bir yara olup açıldı göğsümde.
Sokaklar sessizliğe gömülürken, ben o şehrin kalabalığında kayboldum.
Senin gözlerinde durdum, o dipsiz kuyu, o sönmeyen ateş.
Sanki dünyayı sırtına yüklemiş de sessizce taşıyan o bakışlar...

​Çavreşamın, çavreşamın, çavên te şewat in
Dile min dinale, tu çima nayê?
Roj çû, şev hat, tu ne li cem min î
Ez heliyam, ez mirim, di nava çavên te de.

​Siyah gözlüm, sen bana bakınca içimdeki zaman durdu.
Sanki bir daha güneş doğmayacakmış gibi,
Sanki dünya sadece o an senin gözbebeklerinde dönüyormuş gibi...
Ben orada yanmayı öğrendim, orada savrulmayı.
Her bakışın bir kurşun yarası gibi değdi yüreğime,
Ama kanım akmadı hiç, sadece ruhumun üzerine bir hüzün perdesi indi.
O gözlerin ki, hem bir sığınak oldu bana, hem de sonumun başlangıcı.

​Derdê min giran e, çavên te derman e
Bê te jiyan nabe, bê te dunya tarî ye
Were, bila ev şer şa bibe, bila dil şa bibe
Siyah gözlüm, tu her tişta min î.

​Siyah gözlüm, ben senin o bakışlarında bittim.
Ne bir yol kaldı yürüyecek, ne bir söz kaldı söyleyecek.
Çevremde dünya dönüyor, insanlar koşuyor, hayat akıyor...
Ama ben hâlâ senin o siyah bakışlarında hapsolmuş bir garibim.

Sanki o gözler benim için yaratılmış bir mühür,
Vurdukça içimdeki o kördüğümü daha da sıkı bağlayan.
​Adını her anışımda bir şehir yıkılıyor içimde,
Sanki bir mahşer yeri kuruluyor gözlerimin önünde.
Gelmeyeceğini bilsem de bekliyorum o kapıda,

Bir ses, bir nefes, bir veda bile olsa, yine de sana.
​Şimdi artık hiçbir renk, senin siyahın kadar derin değil.
Ben gözlerinden yaralandım, o yaradan sızan bir ömür tükettim.
Ne bir şikayetim var, ne de geri dönesim...
Çünkü biliyorum, insan bir kez vuruldu mu sevdiğinin gözünden,
Bir daha hiçbir ışık gözüne güzel görünmez.
Ben bittim siyah gözlüm,
Senin o hüzün dolu, o derin, o yangın bakışlarında bittim.

​Ez bêriya te dikim, çavreşamin!
Wekî agirê dilê min, vê bibihîse!
Tu çima dûr î, çima tu nayê?
Ev isyane, ev evîne, ez te dixwazim!
​Feryadên min dighin asîman, dengê min bibihîze!

Ez dişewitim, ez dinalim, tu li ku yî çavreşam?
Bila cîhan hemû bizane, tu canê min î!
Bê te mirin e, bê te bêdengî ye, ez bang dikim!