Sıfırın Sırrı

Sıfırdım belki...
Ne eksiktim ne fazla,
Kendi sessizliğimde çoğalan,
Yalnızlığımla yaşamayı öğrenmiş biriydim.

Kimileri için bir hiçtim.
Tek başına anlamı olmayan,
Yanından geçilip gidilen
Sadece bir sıfırdım

Oysa her sıfırın içinde
Kimsenin görmediği bir umut vardır.
Bir gün, doğru yere denk gelmenin,
Bir anlamın parçası olmanın umudu...

Sonra sen çıktın karşıma.
Ne gürültüyle geldin,
Ne de bir mucize gibi...
Sadece kalbime dokundun.

İşte o gün öğrendim;
Değer, tek başına büyük görünmek değilmiş.
Bir yüreğin yükünü hafifletebilmek,
Bir tebessüme sebep olabilmekmiş.

Sıfır nasıl ki
Yanına geldiği rakamı büyütür,
Sevda da dokunduğu kalbi büyütürmüş.

Bir bakış umut olur,
Bir söz sabır olur,
Bir dua ömür boyu taşınacak
En güzel emanet olurmuş.

İnsan değişmez belki,
Ama yüreği değişir.
Daha çok inanır,
Daha çok bekler,
Daha çok affeder,
Daha çok sever.

Sonra anlarsın...
Mesele tek başına güçlü durmak değildir.
Asıl mesele,
Birinin hayatına güzellik katabilmektir.

Çünkü bazı insanlar
Elini değil, yüreğini uzatır.
İşte insanı çoğaltan da
Tam olarak budur.

Şimdi biliyorum...

Sıfırın değeri,
Kendi başına bir sayı olmasında değil;
Yanında durduğu sayıya kattığı anlamdadır.

İnsanın değeri de
Sahip olduklarında değil,
Dokunduğu yüreklerde,
Sevdiği ve sevildiği yerde saklıdır.

Çünkü sevda
Eksiltmez...
Çoğaltır.

Yormaz...
Güç verir.

Bitirmez...
İnsanı, kendi içinde yeniden doğurur.