Benim Çizgim

Ben kimseye
Kendimi anlatmak için yaşamadım.
Ne övgü almak istedim,
Ne de birilerine kendimi beğendirmek...
Bildiğim tek şey vardı;
İnsan, önce kendine yakışanı yapmalı.

Az konuş, çok düşün,
Gönlünü Yaradana emanet et.
Dilin sükûtu kalbe huzurdur,
Bazen susmaktır ibadet.
Her sözü söylemek marifet değildir;
Gerektiğinde susabilmek en büyük asalettir.

Bana saygısı olmayanın
Kapısını çalmam bir daha.
Çünkü değer,
Israrla istenen değil,
Karşılıklı yaşatılan bir duygudur.
Saygının olmadığı yerde
Sevgi de eksik kalır.

Çünkü insan,
Önce değer vermeyi bilmeli,
Sonra değer beklemeli.
Ben lütfeder gibi verilen
Hiçbir değeri almam.

Pazarlık konusuysa sevgi,
Ben o yolda yürümem.
Kimsenin boşluk dolduran
Yedek limanı değilim;
Ya tam bir sığınak olurum,
Ya da hiç olmam.

Nice gülen yüzler gördüm,
İçinde samimiyet olmayan...
Nice güzel sözler duydum,
Arkasında çıkar saklayan...

O yüzden artık
İnsanların diline değil,
Vicdanına bakıyorum.

Çizgi dediğin,
Kalemle çizilen bir iz değildir.
İnsan bazen bütün ömrünü,
Duruşunu bozmamak için yaşar.
İşte benim çizgim de,
Vicdanımdan geçtiği yerden sapmaz.

Ben yalnızken de aynıyım,
Kalabalıkların ortasında da...
Benim çizgim,
Rüzgâra göre yön değiştirmez.
Rotayı ben çizdikten sonra
Kaptan aramam kendime.
Bildiğim yoldan dönmem;
Dert olsun bunu kınayana.

Ne intikam var içimde,
Ne de çirkinleşmek.
Her şey biter,
Ama vefa baki kalır anlayana.
Çünkü karakter,
Gözler üzerindeyken doğru olmak değil;
Kimsenin olmadığı yerde de
Vicdanına yenilmemektir.

Menfaat uğruna
Yüzünü değiştirenleri gördüm.
Bir sözü başka,
Bir yüzü başka olanları...
O gün anladım ki;
Herkes insan doğar,
Ama herkes insan kalamaz.

Benim çizgim belli...
Kimsenin hakkına göz dikmeden,
Kimsenin gölgesine sığınmadan,
Olduğum gibi yaşamak.

Varsın herkes beni anlamasın...
Varsın yolum uzun olsun,
Yanımda az insan yürüsün...
Ben kendimi kaybetmedikten sonra
Hiçbir eksiğim yok.

Çünkü insan,
En çok da kimsenin görmediği yerde
Kendisi olabiliyorsa güzeldir.

Ve ben...
Bugün de,
Yarın da,
Dün olduğum insan olarak kalacağım.

Çünkü insanın en büyük serveti,
Kaybetmediği karakteridir.

İnsanlar gider,
Sözler unutulur,
Zaman her şeyi siler belki...
Ama bir ömür boyunca
Arkana dönüp baktığında
Ben kendime ihanet etmedim.
Diyebiliyorsan,
İşte asıl çizgi budur.