0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
60
Okunma
GECEYİ İMZALAMAK
Gündüzün gürültüsü çekilirken şehirden,
Bir hesaplaşma başlar, sessiz akan nehirden.
Kalem mürekkebe değil, kendi içine batar,
Sustuğun ne varsa, uykusuzlukta atar.
Sokaklar derin uykuda, odamda loş bir ışık,
Düşünceler zihnimde kördüğüm ve karışık.
Gündüzün maskeleri çekilirken geriye,
Sorar insan kendine: "Ne bıraktın atiye?"
Hakikat çıplak kalır odanın tam orta yerinde,
Bir sızı yankılanır o dizelerin en derininde.
Ne şöhret ister gönül ne de boş bir alkış,
Şairin tüm derdi, kıştan sonrayı bakış.
İmzalarım geceyi ben, asil bir duruşla baştan,
Korkusu yoktur şairin ne zamandan ne yaştan.
Kelimelerim taşır vicdanın o pak nefesini,
Yazarım inadına içimdeki o sönmez hür sesi.
Tamer KARAKAŞ
Kastamonu - 03.07.2026
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
