0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
18
Okunma
GÖK ÇATLARKEN
Mavi siyah bir duvar örüldü gökyüzüne,
Önce bir rüzgar yaladı ağaçların saçlarını.
Sonra gök çatladı en derinden,
Bir şimşek, karanlığın perdesini yırttı.
Yağmur, toprağı döven kırbaç gibi,
Sırılsıklam bir yalnızlık akıyor tepelerden.
Her damla siliyor dünyanın eski kirini,
Geriye sadece doğa kalıyor ve ben.
Korkmuyor bu yürek göğün gürültüsünden,
Sığınmıyor hiçbir sahte gölgeye artık.
Varsın fırtına kopsun, dünya sarsılsın,
Kendi fırtınasında dik duranlara selam olsun.
Sırılsıklam bir yalnızlık akıyor tepelerden,
Her damla siliyor dünyanın eski kirini.
Geriye sadece doğa kalıyor ve ben,
Dinliyorum gökyüzünün o gür sesini.
Tamer KARAKAŞ
02.07.2026
KASTAMONU
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
